Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Πασχάλης Τσαρούχας, συγγραφέας: Σήμερα ο κακός λύκος στα παραμύθια είναι ο δρόμος και η ταχύτητα


Τον Πασχάλη Τσαρούχα τον γνωρίζουμε ως ηθοποιό όχι μόνο μέσα από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις αλλά και από την συμμετοχή του σε θεατρικές παραστάσεις. Πριν από χρόνια και συγκεκριμένα το 2005 ο Πασχάλης Τσαρούχας βρέθηκε στην περιοχή μας και συγκεκριμένα στο Φανάρι με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου με την τραγωδία του Αισχύλου «Αγαμέμνων» όπου ενσάρκωνε το ρόλο του Αίγισθου.
Τότε είχε παραχωρήσει συνέντευξη στο Περιοδικό «ΖΩ» κατά την διάρκεια της οποίας έκανε γνωστή και την άλλη του ιδιότητα, αυτή τη συγγραφική, αποκαλύπτοντας ότι έχει ήδη γράψει επτά βιβλία, πέντε παιδικά, μια νουβέλα και ένα ερωτικό έπος. Οκτώ χρόνια μετά ο Πασχάλης Τσαρούχας έχει γράψει άλλα δέκα βιβλία και με την συγγραφική του ιδιότητα περιοδεύει την Ελλάδα παρουσιάζοντάς τα. Με αφορμή λοιπόν την παρουσίαση της σειράς των βιβλίων του για τον Μπίλη τον Καντίλη, που σκοπό έχουν την ενθάρρυνση της συνείδησης μικρών και μεγάλων στον ευαίσθητο και συναρπαστικό τομέα της ασφαλούς οδήγησης, στην πόλη μας σήμερα το απόγευμα στις 6:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης, προσκεκλημένος του Συλλόγου Εβριτών Ροδόπης, ο Πασχάλης Τσαρούχας, εβρίτης στην καταγωγή εφόσον ο πατέρας του ήταν Σουφλιώτης, μιλά για τα παραμύθια του…

Η σειρά για τον Μπίλη τον Καντίλη φιλοδοξεί να καλύψει το κενό της ελληνικής πολιτείας στην εκπαίδευση των πολιτών

ΠτΘ: Ναι. Αυτή τη στιγμή βρίσκεστε στο Σουφλί όπου παρουσιάζεται τι;
Π.Τ.: 
Παρουσιάζω τη σειρά βιβλίων «Ο Μπίλης Καντίλης τρέχει στο PARIS DAKAR τρέχει στο Μοto GP και γνωρίζει την εθελοντική αιμοδοσία». Πρόκειται για μια σειρά βιβλίων η οποία έχει να κάνει με αισθήματα κοινωνικής ευαισθησίας όπως είναι η εθελοντική αιμοδοσία και φυσικά με θέματα τα οποία έχουν να κάνουν με την οδική ασφάλεια με την οδική συμπεριφορά για πεζούς και οδηγούς. Μια σειρά που φιλοδοξεί να καλύψει το τεράστιο κενό της ελληνικής πολιτείας όσον αφορά στην εκπαίδευση των πολιτών από την κρίσιμη παιδική ηλικία σε τόσους ευαίσθητους τομείς.

ΠτΘ; Τελικά όλα είναι θέμα αγωγής και παιδείας που βέβαια θα πρέπει να ξεκινά από πολύ μικρή ηλικία;
Π.Τ.:
 Προφανώς. Όταν ένας πατέρας που οδηγεί δεν φοράει ζώνη αυτό είναι θέμα αγωγής. Κάποιος του έμαθε ότι οδηγώντας έτσι δεν θα τον σταματήσει η τροχαία να του δώσει κλίση ή ότι ο παραβάτης σε αυτή την περίπτωση είναι και λίγο μάγκας, αυτόνομος, είναι λίγο υπερβατικό άτομο. Δεν είναι όμως έτσι, γιατί το θέμα έχει να κάνει με τη ζωή και επειδή τα παιδιά ως επί το πλείστον προσπαθούν να μιμηθούν και να αναπαράξουν την συμπεριφορά των μεγαλυτέρων και δη των γονέων τους και γίνεται μια τεράστια ζημιά γιατί ό,τι και να πούμε στα παιδιά ό,τι και να τους εξηγήσουμε όταν εμείς οι ίδιοι αποτελούμε αρνητικό παράδειγμα τα παιδιά με μαθηματική ακρίβεια θα ακολουθήσουν το παράδειγμα που τους δίνουμε και όχι τα λόγια μας.

Το παραμύθι σπουδαιότερο εργαλείο στα χέρια των μεγαλυτέρων

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι το παραμύθι είναι ένα πολυδύναμο εργαλείο στα χέρια των γονέων και των δασκάλων;
Π.Τ.: 
Νομίζω ότι είναι το σπουδαιότερο στα χέρια των μεγαλυτέρων απέναντι στα παιδιά. Άλλωστε έχουν διαμορφωθεί συνειδήσεις και ολόκληροι πολιτισμοί μέσω των παραμυθιών. Κάποτε ήταν πολύ χρήσιμη η Κοκκινοσκουφίτσα ή ήταν χρήσιμος ο Κοντορεβυθούλης. Αν καθίσει να δει κάποιος την ουσία αυτών των παραμυθιών θα δει ότι επιτελούσαν κάποιο σκοπό. Δεν τα έλεγαν στα παιδιά ούτε για να τους μιλήσουν για τον κακό λύκο ούτε για να τους μιλήσουν για το δράκο που φόραγε τις μπότες και έτρεχε. Μίλαγαν για την αλληλεγγύη, για την προσοχή, για το πού πρέπει να έχεις το νου σου, πού πρέπει να προσέχεις, πώς πρέπει να είσαι συντροφικός. Αυτό σε κάποια άλλες εποχές στις οποίες τα παιδιά πήγαιναν στο δάσος έκαναν θελήματα κ.λπ Σήμερα ο κακός ο λύκος είναι ο δρόμος και η ταχύτητα. Νομίζω ότι πρέπει να φτιάξουμε ανάλογα παραμύθια χωρίς να καταργήσουμε τα παλιά. Τα παλιά τα παραμύθια είναι πολύ όμορφα και πρέπει να τα λέμε και να τα αναπαράγουμε. Ωστόσο η ανάγκη της εποχής φέρνει καινούργια πράγματα και νομίζω ότι πρέπει να τα υπηρετήσουμε.

ΠτΘ: Εξακολουθεί όμως το παραμύθι να έχει την ίδια δυναμική…
Π.Τ.: 
Σαφώς στα παιδιά αρέσει να διαβάζουν παραμύθια και θεωρώ ότι αρέσει και στους μεγάλους.

ΠτΘ: Τα παραμύθια σας απευθύνονται και στους μεγάλους;
Π.Τ.:
 Λένε ότι είμαι παιδικός συγγραφέας. Δεν γράφω εικονικά έχοντας απέναντι ένα παιδί αλλά μιλώ σε ένα άνθρωπο που έχει το μέσο νου τουλάχιστον. Αυτό βέβαια σε καμία περίπτωση δεν με εμποδίζει να απευθύνομαι στα παιδιά, γιατί τα παιδιά έχουν πολύ μεγαλύτερο επίπεδο νοημοσύνης από το μέσο νου. Μεγαλώνοντας αφαιρείται η ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε πράγματα μέσω της κοινωνικοποίησης.

Είναι ανόητο να αρνείσαι κάτι στο παιδί χωρίς να του το έχεις γνωρίσει

ΠτΘ: Πώς σας αντιμετωπίζουν τα παιδιά;
Π.Τ.: 
Κάνουμε τρελή παρέα. Σήμερα στο Σουφλί είχα τριακόσια παιδιά, εκατόν πενήντα στο πρώτο σχολείο και εκατόν εβδομήντα στο δεύτερο σχολείο, είχαμε και εξήντα παιδιά από το νηπιαγωγείο και δύο τάξεις του Λυκείου. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ σε παρουσίαση να υπάρχουν παιδιά από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Λύκειο και να συμμετέχουν και να κάνουν αυτό που κάναμε, μια γιορτή, και να κουβεντιάζουμε πράγματα που μας αφορούν όλους. Το πιο σημαντικό κατά την άποψή μου είναι ότι εγώ είχα μια ιδέα. Ήθελα να γράψω κάτι σε σχέση με αυτό το θέμα, αλλά δεν ήταν αποκρυσταλλωμένο μέσα στο μυαλό μου, όταν όμως είδα το γιο μου, σε ηλικία έξι μηνών να προσπαθεί να ανέβει στην μοτοσικλέτα στο σπίτι, άρχισε να ξεκαθαρίζει το τοπίο. Αποφάσισα τότε να του μάθω να το χρησιμοποιεί σωστά, γιατί στο δικό μας σπίτι δεν υπάρχει θέμα άρνησης για κάτι, γιατί είναι ανόητο να αρνείσαι κάτι στο παιδί, χωρίς να του το γνωρίσεις. Συνήθως αρνούμαστε κάτι επειδή δεν έχουμε τη διάθεση να μπούμε στον κόπο να το εξηγήσουμε, να μοιραστούμε με τον άλλο πράγματα. Σε ένα παιδί αυτό είναι αδιανόητο. Είναι αδιανόητο να αρνηθείς την αγάπη σου και την προσοχή σου και το χρόνο σου. Εφόσον μπορούσα να το κάνω για το παιδί μου σκέφθηκα ότι θα ήταν και χρήσιμο να το κάνω για τα παιδιά όλου του κόσμου. Το πολύ ενθαρρυντικό σε αυτή την ιστορία, για να γυρίσω στην ερώτησή σας, είναι ότι αυτά τα βιβλία, τα δικά μου, έγιναν η αφορμή να συσπειρώνονται πολύ μεγάλες ομάδες ανθρώπων, οι οποίες προφανώς είχαν κοινό προβληματισμό, αλλά δεν έβρισκαν χρόνο για να τον εκφράσουν και αυτό μου δίνει πολύ μεγάλη ικανοποίηση.

Γονείς και παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τη χρησιμότητα του να είναι κανείς πολίτης

ΠτΘ: Μιλήσατε για σειρά βιβλίων… Τι ακριβώς είναι;
Π.Τ.:
 Τα βιβλία με ήρωα τον Μπίλη Καντίλη είναι τρία. «Ο Μπίλης Καντίλης γνωρίζει τα μέτρα ασφαλείας», «Ο Μπίλης Καντίλης τρέχει στο Μοto Gp», «Ο Μπίλης Καντίλης τρέχει στο PARIS DAKAR». Είναι αυτά τα τρία τα οποία θα παρουσιασθούν το πρωί του Σαββάτου στις Σάπες και το απόγευμα στην Κομοτηνή, ενώ την Παρασκευή στα Λάβαρα. Είναι τα βιβλία που παρουσιάζω αυτό τον καιρό που περιοδεύω την Ελλάδα και έχω επαφές με συλλόγους και σχολεία, μιλώ στα παιδιά και προσπαθώ να εξηγήσω αλλά και στους γονείς τους τη χρησιμότητα του να είναι κανείς πολίτης.

ΠτΘ: Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει το παιδί την συγκεκριμένη έννοια και μάλιστα όσο το δυνατόν σε μικρότερη ηλικία.
Π.Τ: 
Όσο μικρότερα είναι το καλύτερο. Πολλοί με ρωτούν μήπως τα παιδιά είναι πολύ μικρά. Δεν είναι. Γιατί του μαθαίνεις από πολύ μικρό να τρώει σωστά; Γιατί του μαθαίνεις όταν πηγαίνει για ύπνο να φορά μόνο τις πυτζάμες του; Γιατί του μαθαίνεις να πηγαίνει μόνο του στην τουαλέτα; Γιατί του μαθαίνεις ένα σωρό βασικά πράγματα για τη ζωή του; Και ποιος λέει ότι αυτό δεν είναι βασικό, όταν είναι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει;

Τα βιβλία μας, όταν έκλεισαν τα «Ελληνικά Γράμματα» τα πολτοποίησαν

ΠτΘ: Πέρα από τα παιδικά είχατε γράψει και άλλα βιβλία. Μια νουβέλα…
Π.Τ.: 
«Τώρα μπορείς να με σφάξεις» ήταν ο τίτλος της νουβέλας η οποία έχει εξαντληθεί από τον εκδοτικό οίκο «Ελληνικά Γράμματα» και πρόκειται να επανεκδοθεί από τις εκδόσεις «Καρουζέλ» που είναι πλέον δικές μου εκδόσεις. Τα «Ελληνικά Γράμματα» κλείνοντας δεν μας επέτρεψαν ούτε καν να αγοράσουμε τα βιβλία μας, τα πολτοποίησαν.

ΠτΘ: Αυτό είναι φοβερό.
Π.Τ.:
 Δεν νομίζω ότι είναι το φοβερότερο που έχει κάνει ο Ψυχάρης, έχει κάνει και φοβερότερα πράγματα. Θα το ανατυπώσουμε. Είναι ένα εξαιρετικά επίκαιρο βιβλίο το διαβάζω τώρα και παρόλο που το έχω γράψει πάνω από δέκα χρόνια πριν, σκέφτομαι πώς το έγραψα και πώς το έφτιαξα.

ΠτΘ: Πέρα από αυτό όμως γράψατε και ένα ερωτικό έπος…
Π.Τ.: 
Το οποίο επίσης είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Πρόκειται για το «Ο άλλος και άνθρωπος» από τις εκδόσεις «Περίπλους», έχει εξαντληθεί και θα ανατυπωθεί από τις εκδόσεις «Καρουζέλ» οσονούπω. Είναι δύσκολη εποχή τώρα.

Δεν θα κάνω σε κανένα τη χάρη να αυτοκτονήσω

ΠτΘ: Δύσκολη εποχή, αλλά εσείς κάνετε βήματα
Π.Τ.: 
Σήμερα έχει δύο επιλογές κανείς, ή να κάνει βήματα ή να αυτοκτονήσει. Εγώ δεν θα κάνω σε κανένα τη χάρη να αυτοκτονήσω. Δεν μου το επιτρέπει το αξιακό μου σύστημα. Θα είμαι όρθιος και θα κάνω βήματα, όσο αντέχουν τα πόδια μου να τα κάνω.

Ο συγγραφέας πρέπει να επικοινωνήσει το έργο του

ΠτΘ: Ετοιμάζετε και κάτι άλλο στο προσεχές μέλλον;
Π.Τ.: 
Ετοιμάζω τον καινούργιο Μπίλη Καντίλη, σκέφτομαι ακόμα να κάνω ένα βιβλίο για ενήλικους. Σκέφτομαι διάφορα αλλά, όπως είπα, είναι πολύ στενό το οικονομικό περιβάλλον. Κάνεις σχέδια τα οποία μπορείς να τα υλοποιήσεις σε προσωπικό επίπεδο, αν φτιάξεις ένα βιβλίο όμως δεν έχει κανένα νόημα να το κρατάς στο συρτάρι στο σπίτι σου. Πρέπει να το επικοινωνήσεις, γιατί, αν ένας συγγραφέας γράψει ένα βιβλίο σήμερα, η ανάγκη του είναι να το επικοινωνήσει με τον κόσμο, να μιλήσει για τον προβληματισμό του, να καταθέσει την γνώμη του σε σχέση με αυτό που συμβαίνει είτε έχει να κάνει με την κρίση είτε έχει να κάνει με την οδική ασφάλεια είτε έχει να κάνει με το πώς πήγε ο άνθρωπος στο φεγγάρι. Δεν έχει καμία σημασία αυτό. Πλέον έχουν περιοριστεί τόσο τα πράγματα που είναι όλα δύσκολα. Κατά την άποψή μου βέβαια έχει και αυτό το δικό του ενδιαφέρον.

Το ηλεκτρονικό βιβλίο στερείται χαρακτηριστικών που ικανοποιούν τις αισθήσεις του ανθρώπου

ΠτΘ: Θα ήθελα την άποψή σας για την τάση που παρατηρείται τελευταία για το ηλεκτρονικό βιβλίο.
Π.Τ.:
 Το ηλεκτρονικό βιβλίο μπορεί να είναι εύχρηστο και εύκολο για τις γενιές που έρχονται, ωστόσο νομίζω, χωρίς να θεωρώ τον εαυτό μου οπισθοδρομικό ή πολύ ρομαντικό, ότι υπάρχει μια πραγματικότητα. Το ηλεκτρονικό βιβλίο μπορεί να είναι εύκολα προσβάσιμο, δηλαδή σου εξασφαλίζει την ταχύτητα με μικρότερο κόστος, ωστόσο στερείται από κάποια βασικά χαρακτηριστικά. Δεν έχει αφή, γεύση, μυρωδιά και αυτά είναι βασικά στοιχεία που ικανοποιούν τις αισθήσεις του πλάσματος που λέγεται άνθρωπος. Εάν κάποια στιγμή αποκτήσουμε πλαστικά χέρια και δεν αντιλαμβανόμαστε τη θερμότητα ή την υφή του χαρτιού θα έλεγα ότι εύκολα θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα κανονικά βιβλία. Για παράδειγμα θα σας πω ότι υπάρχει ο ηλεκτρονικός τύπος και μπορεί να έχει ελαττωθεί η πώληση των εφημερίδων οι εφημερίδες όμως δεν έχουν εξαφανισθεί κατά την προσωπική μου άποψη. Μπορεί να έχει ελαττωθεί η κυκλοφορία των εφημερίδων, αλλά αυτό οφείλεται στην ύλη τους και όχι στην υφή τους ή στο σχήμα τους.


Συντάκτης:Άννα Πατρωνίδου 
e-mail: paratiritis.patronidoy@gmail.com

http://www.paratiritis-news.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια: