Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

Από την Ντόιτσε Μπανκ στη Θράκη

Στα τέλη του 2009, όταν αποφάσιζε να ιδρύσει το Οικονομικό Φόρουμ Θράκης, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μέσα σε δύο χρόνια θα γινόταν ένα από τα πιο συζητημένα και αμφιλεγόμενα πρόσωπα του ακριτικού Εβρου, τόπο καταγωγής της τον οποίο άφησε με τους γονείς της σε ηλικία μόλις 5 ετών για το Μόναχο. Σήμερα μεταφέρει εκεί ευρωπαϊκή τεχνογνωσία για την ανάπτυξη 

Το Μόναχο αποδείχθηκε ο μεγάλος σταθμός της ζωής της. Εκεί σπούδασε στο πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilian, με ειδίκευση στο μετοχικό και τραπεζικό δίκαιο για μεγάλες εταιρείες. Εργάστηκε στα κεντρικά της  Deutsche Bank στη Φρανκφούρτη και αργότερα για τεσσεράμισι χρόνια στην ίδια τράπεζα στο Ντύσελντορφ, στο Μόναχο και στη Νέα Υόρκη.
Η γνωριμία της με προσωπικότητες όπως ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, μετέπειτα Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Eurogroup, διαμόρφωσαν τη σκέψη της και καθόρισαν τις προτεραιότητές της, κάνοντάς τη να πιστέψει ότι θα μπορούσε να μεταφέρει στον Εβρο την τεχνογνωσία για την αναπτυξιακή επανεκκίνηση της καθημαγμένης ελληνικής υπαίθρου.
Ο ΓΙΟΥΝΚΕΡ ΣΤΗΝ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ. Ο ίδιος ο Γιούνκερ, που υπήρξε μαζί της συνιδρυτής της World Women Work, διεθνούς ΜΚΟ με βάση το Βερολίνο και με στόχο την προβολή του πολιτισμού της Ευρώπης σε ολόκληρο τον κόσμο, πριν από δέκα χρόνια αποδέχθηκε την πρόσκλησή της να επισκεφθεί τον Εβρο και να γίνει επίτιμος δημότης της ακριτικής Ορεστιάδας, λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τουρκία. Αλλωστε η ίδια η κ. Καραγιάννη, διαζευγμένη μητέρα δύο εφήβων κοριτσιών, στο σκεπτικό ίδρυσης του Οικονομικού Φόρουμ Θράκης ανέφερε ότι στόχος ήταν «να προωθηθεί το πλουσιότερο και ταυτόχρονα το πιο αδικημένο κομμάτι της Ευρώπης».
Ο Εβρος «αιμοδότησε» για χρόνια το μεταναστευτικό ρεύμα προς τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αμερική. Η γεωγραφική γειτνίαση με την Τουρκία και τη Βουλγαρία αποδείχθηκε «η καθοριστική ατυχία» της περιοχής αυτής, καθώς αντιμετωπίστηκε από την πολιτική τάξη ως τόπος εξορίας για ανεπιθύμητους υπαλλήλους και φαντάρους. Χιλιάδες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης εγκαταλείφθηκαν, χωριά ερήμωσαν, παραδοσιακές παραγωγές αιώνων όπως η σηροτροφία στο Σουφλί, όπου παράγονται τα περίφημα μεταξωτά σε όλο τον κόσμο, παρήκμασαν.
Οι επιδοτήσεις και οι αναπτυξιακοί νόμοι της δεκαετίας του '90 έφεραν εργοστάσια στην Αλεξανδρούπολη, που γρήγορα όμως και αυτά έκλεισαν υπό το βάρος των ανομημάτων της διοίκησης, της προχειρότητας πάνω στην οποία στηρίχθηκαν και του ζεστού χρήματος που όσο άφθονο έρρευσε στην αρχή άλλο τόσο εύκολα εξανεμίστηκε και διασπαθίστηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Οι υψηλές γνωριμίες της, η κουλτούρα της ευρωπαϊκής επιχειρηματικότητας και η αγάπη για τη γενέθλια γη αποτέλεσαν το κίνητρο ώστε να μεταφέρει στην πατρίδα της εκείνα που με τόση ενάργεια έβλεπε να επιτυγχάνονται στο εξωτερικό. Και θέλησε μέσα σε αυτό το πλαίσιο να χρησιμοποιήσει τον πολιτισμό, την ιστορία και τις ομορφιές του Εβρου και της Σαμοθράκης για να φτιάξει ένα δίκτυο φίλων που θα τη διαφήμιζαν σε ολόκληρο τον κόσμο. Ενας τέτοιος φίλος υπήρξε ο πρόεδρος της Deutsche Bank Γιόζεφ Ακερμαν, που τον γνώρισε σε εκδήλωση  της Ενωσης Τραπεζών Ευρώπης και εκμεταλλευόμενη την αρχαιοελληνική παιδεία του και τη γνώση της ελληνικής γλώσσας, τον έφερε στη Σαμοθράκη. «Ο πολιτισμός μας είναι η βαριά βιομηχανία μας και την έχουμε πετάξει στο τελευταίο ράφι ενός Lidl(!) και εξοργίζομαι όταν ακούω κάποιους Ελληνες να  διαδηλώνουν την εθνική τους υπερηφάνεια με διάθεση να υποβαθμίσουν άλλους πολιτισμούς, γιατί δεν συνειδητοποιούμε ότι την υπερηφάνεια τη δείχνει κανείς με πράξεις, με σύνεση, με παιδεία που μας λείπει τόσο πολύ».         
Το 2010 υπήρξε χρονιά ορόσημο για την ίδια αλλά και για το Οικονομικό Φόρουμ, καθώς η κρίση αποτέλεσε αφορμή για μεγαλύτερη κινητικότητα από την πλευρά της, διογκώνοντας όμως παράλληλα ένα κύμα αμφισβήτησης στην τοπική κοινωνία για τις προθέσεις της. Στην αναπτυξιακή ατζέντα της Θράκης εντάχθηκε πρώτη φορά ο όρος Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) και τότε ξέσπασε ένας ζωηρός διάλογος, που πολλές φορές μεταβλήθηκε σε απέραντο κατηγορητήριο.
Η ίδια πιστεύει ότι οι ΕΟΖ σημαίνουν φορολογικές ελαφρύνσεις, σταθερότητα για 20 χρόνια, διοικητικές ελαφρύνσεις, γεωπολιτική σταθερότητα και εκμετάλλευση της γεωγραφικής γειτνίασης του Εβρου με τεράστιες αγορές όπως αυτές της Τουρκίας και της Μαύρης Θάλασσας.
Για τους επικριτές της, σημαίνουν ένδεια, υπανάπτυξη, εργασιακές συνθήκες γαλέρας, κίνδυνο για την ακεραιότητα της Θράκης, εισβολή ξένων και αμφίβολων προθέσεων επενδυτών που θα εκμεταλλευτούν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της περιοχής με ελάχιστα ανταποδοτικά οφέλη για την εθνική οικονομία.
Γνωρίζει πολύ καλά τα βέλη που εκτοξεύονται εναντίον της και αντιλαμβάνεται ότι ένας κύκλος ανθρώπων που την πλαισίωσαν αρχικά, τώρα κάνουν πίσω συνυπολογίζοντας το πολιτικό κόστος των ενεργειών τους και τις συνέπειες στην τοπική κοινωνία και οικονομία. «Αν ήθελαν κακόβουλα κράτη ή γείτονες να επενδύσουν στη Θράκη για να αποκομίσουν κάθε είδους οφέλη, θα περίμεναν τις Οικονομικές Ζώνες;», απαντά, αρνούμενη να αποδεχθεί τη λογική ότι πίσω από κάθε επιχειρηματική πρωτοβουλία στη Θράκη κρύβονται συμφέροντα. «Πρέπει να δυναμώσουμε το συντομότερο δυνατόν οικονομικά και να σταθούμε απέναντι στον διεθνή καταμερισμό εργασίας πρόσωπο με πρόσωπο χωρίς να διακατεχόμαστε από έντονους συναισθηματισμούς και να σηκώνουμε απειλητικά το δάχτυλο. Αυτού του είδους οι συμπεριφορές μάς έχουν αποδυναμώσει στο παρελθόν».

Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ. Για να αποδείξει το βάσιμο των επιχειρημάτων της στρέφει τη ματιά της και πάλι στο Σουφλί, που από το 1677 μέχρι το 1922 αποτελούσε ιδιότυπη οικονομική ζώνη με ειδικό φορολογικό καθεστώς που έδινε δουλειά με τη σηροτροφία στη Θράκη. Σήμερα πια τίποτα δεν θυμίζει εκείνη την εποχή, καθώς ο σκληρός ζυγός της υπερφορολόγησης κατέστρεψε την παραγωγική ικμάδα αυτού του τόπου.  
Το τελευταίο διάστημα είναι συχνές οι εκρήξεις αγανάκτησης εναντίον της. Κόμματα, φορείς, οργανώσεις μέχρι και η Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης της επιτίθενται, κάνοντας λόγο για «ιδιοτελείς προθέσεις που δεν αντιστοιχίζονται με τις ανάγκες της κοινωνίας». «Οι άνθρωποι από τη φύση μας είμαστε καχύποπτοι σε κάτι που δεν ξέρουμε - και καλώς πράττουμε. Από την άλλη, όμως, είναι καλό να πληροφορούμαστε όσο το δυνατό αντικειμενικά και να μη χάνουμε ενέργεια σε κάτι που ακούσαμε από τον διπλανό μας, στο καφενείο. Να ασχοληθούμε με το μοναδικό πράγμα που μας φέρνει μπροστά∙  επιμονή σε αυτό που κάνουμε, έντιμη δουλειά και σεβασμό σε κάθε τι που δεν κατανοούμε αμέσως», καταλήγει.  

http://www.tanea.gr/ellada/

Δεν υπάρχουν σχόλια: