Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Για ένα κούτελο ζούμε, τελικά;

 Φταίμε ΚΑΙ εμείς...
 
Καλώς τηνε κι ας άργησε η οργισμένη δήλωση τού χαμηλών τόνων Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια: «Δεν δέχομαι να λοιδορεί την πατρίδα μου ο κύριος Σόιμπλε. Ποιος είναι ο κύριος Σόιμπλε; Ποιοι είναι οι Φινλανδοί, ποιοι είναι οι Ολλανδοί;».
Καλώς τηνε κι ας άργησε… Γιατί θα μπορούσε να έχει γίνει πολύ νωρίτερα. Κατανοητός ο δισταγμός: «Για ένα κούτελο ζούμε»! Ναι, αλλά - εκτός από το κούτελο - ζούμε και με δανεικά (κι αγύριστα). Οπότε ο δανειολήπτης σκύβει το κεφάλι στον δανειστή. Αλλωστε, ο Σόιμπλε εδώ και καιρό έχει αυτόκλητα αναλάβει τον ρόλο του gauleiter στα ελληνικά πράγματα… (Gauleiter, μπάι δε γουέι, ήταν ο επικεφαλής των διοικητικών περιφερειών στα χρόνια του Ναζισμού).
Οι Γερμανοί ξανάρχονται, λοιπόν… Κι άνετα θα μπορούσαμε εδώ να αναλωθούμε σε λαϊκισμούς του τύπου «δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα λιγότερο από απόγονους βαρβάρων, που μετέπειτα εξελίχθηκαν σε Ναζί»…