Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

«ΠΑΟ, θρησκεία, θύρα 13! Γαμιέται το κράτος και η αστυνομία!»

Μέχρι πρότινος, οι φίλαθλοι φαίνονταν να δρουν ανεξέλεγκτα με την ανοχή –αν όχι τη συμβολή- της αστυνομίας. Στο γήπεδο η ελευθερία να βρίσεις, να φωνάξεις, να γδυθείς, να μεθύσεις ήταν μέχρι τώρα η καθιερωμένη σύμβαση. Αλλά η σύμβαση αλλάζει. Είσαι ελεύθερος να φωνάξεις «πουτάνας γιοι Ολυμπιακοί» αλλά όχι «πουτάνας γιε πρωθυπουργέ». Μπορείς να κάνεις πορεία 30.000 ατόμων γιατί δεν γουστάρεις τη διοίκηση της ομάδας σου αλλά όχι για πολιτικούς λόγους. Μπορείς να περάσεις καπνογόνα αλλά όχι πανό κατά των κυβερνητικών μέτρων. 
Οι οπαδοί μοιάζουν να παίρνουν άλλο δρόμο. 
Τον δρόμο της πολιτικής…




[...] Δεν χρειάζεται να έχεις διαρκείας για να γνωρίζεις ότι οι εφαρμοζόμενες πολιτικές εκτός από νέους, γέρους, εργαζόμενους, ανέργους, υγιείς, αρρώστους, άντρες, γυναίκες, απασχολούν ακόμα και τα γήπεδα. Πανό όπως: «50% κούρεμα κάντε σε κάνα γίδι, από εμάς θα πάρετε μόνο ένα αρχίδι» ή «Βασικά, τον βασικό στον κώλο σας» αλλά και πιο πολιτικά όπως: «Για να σωθούν οι τράπεζες από χρεωκοπία, μας έριξαν στη φτώχεια και την ανεργία. Ξεπούλησαν τη χώρα μας και ό,τι μας ανήκει. Κλείσε την τηλεόραση. Στο δρόμο για τη νίκη» ή «Αν κανείς εξεγερθεί τότε το κράτος τιμωρεί βάζοντας αθώους φυλακή. Με φωτογραφίες στην TV, χωρίς να έχουν δικαστεί» απαντώνται ολοένα και περισσότερο τον τελευταίο χρόνο.
Από τα ποδοσφαιρικά πέταλα έχουν αναδυθεί ακόμα και πανό αλληλεγγύης σε απεργούς όπως σε αυτούς της  Χαλυβουργίας και του τηλεοπτικού σταθμού ALTER ενώ πιο πρόσφατα οι οργανωμένοι οπαδοί του Παναθηναϊκου αποχαιρέτησαν τον 77χρονο Δημήτρη Χριστούλα γράφοντας: «Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, να κατεβαίνω όταν θέλω να γελώ. κ. Δημήτρη, καλή αντάμωση».
Και μπορεί ο επιβαλλόμενος τηλεοπτικός αποκλεισμός να τα κρατάει μακριά από τους δέκτες μας, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ωστόσο φροντίζουν για τη διάδοσή τους. Κυρίως όταν συνοδεύονται από ιστορίες όπως αυτή που ακολούθησε το παιχνίδι Παναθηναϊκού- Εργοτέλη στις αρχές του περασμένου Οκτωβρίου. Κατά τη διάρκεια αυτού, οπαδοί του Παναθηναϊκού σήκωσαν πανό που έγραφε: «Πολιτικοί λαμόγια, Βουλή των βολεμένων. Θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων». Από τα μεγάφωνα, οι υπεύθυνοι της ομάδας ζητούσαν να κατέβει. Αντ’ αυτού η Θύρα 13 το συνόδευσε με συνθήματα όπως: «Πουτάνας γιε πρωθυπουργέ» και «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι». Βάσει τόσο φωτογραφικών ντοκουμέντων όσο και μαρτυριών, αμέσως μετά το παιχνίδι η Αστυνομία εκτελώντας εμφανώς άνωθεν εντολές (κάποιοι καλά γνωρίζοντες τα ποδοσφαιρικά αναφέρουν ότι το τηλεφώνημα για να κατέβει το πανό είχε γίνει από το γραφείο του πρωθυπουργού) απαγόρευσαν στους οπαδούς να αποχωρήσουν μπλοκάροντάς τους στο παρκινγκ του ΟΑΚΑ. Εκεί πραγματοποίησαν ελέγχους στα πορτ- μπαγκάζ και όταν τελικά ανακάλυψαν το αυτοκίνητο στο οποίο βρισκόταν το πανό, κράτησαν τα ονόματα των επιβαινόντων ενώ φρόντισαν να τους ενημερώσουν ότι: «Αν κάποιος βουλευτής κάνει μήνυση για το πανό, έχουμε τα ονόματά σας»…
[...]
Στη συνάντηση του UNFOLLOW με οργανωμένους οπαδούς, επιχειρώντας να αναλύσουμε τη «γηπεδική επανάσταση», δεν είναι λίγοι αυτοί που θα αναζητήσουν την αρχή του νήματος της ριζοσπαστικοποίησης των οπαδών στην δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το 2008 από τον αστυνομικό Επαμεινώνδα Κορκονέα. «Ο Γρηγορόπουλος ήταν βάζελος. Είναι κοινό μυστικό ότι η εξέγερση εκείνου του Δεκέμβρη στηρίχτηκε σε μεγάλο βαθμό και από τον κόσμο των γηπέδων» λέει ένας παλιός οπαδός της Θύρας 13 και εξηγεί: «”Στον δρόμο γεννιούνται συνειδήσεις”,  έτσι δε λέμε; Ε, λοιπόν, έχετε σκεφτεί πόσος νέος κόσμος ήρθε αντιμέτωπος για πρώτη φορά τότε με την αστυνομική καταστολή και συνειδητοποίησε δυστυχώς με την αφορμή της δολοφονίας ενός παιδιού, τι σημαίνει να βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τους μπάτσους χωρίς την “οπαδική ασυλία”;».
Από τον Δεκέμβριο του 2008, έχουν πια περάσει τέσσερα χρόνια. Τους ξαναήρθε ξαφνικά; «Η αλήθεια είναι ότι για τους περισσότερους οπαδούς οι πολιτικές αναζητήσεις μετρούν ένα με ενάμιση χρόνο. Από εδώ εξαιρώ σε μεγάλο βαθμό τους οργανωμένους του Ολυμπιακού. Όχι γιατί είμαι Παναθηναϊκός, μεγάλωσα πια» λέει ο – ας πούμε– Αντώνης. Και λέω «ας πούμε» γιατί μην περιμένετε ότι σκοπεύει να μιλήσει κανείς με το πραγματικό του όνομα και οι λόγοι θα εξηγηθούν παρακάτω. «Οι οπαδοί του Ολυμπιακού λοιπόν είναι σε μεγάλο βαθμό ικανοποιημένοι, τόσο αγωνιστικά όσο όμως κυρίως οικονομικά. Ο Κόκκαλης τους έδωσε ακόμα και δουλειές. Ποιος να κουνηθεί τώρα;».
Ψάχνοντας τις ηλεκτρονικές σελίδες των συνδέσμων, με έκπληξη διαπιστώσαμε σε αρκετές από αυτές (όπως στον Ηρακλή, τον ΠΑΟΚ, τον Ατρόμητο, τον Παναθηναϊκό) κοινωνικές δράσεις όπως η συλλογή ρούχων για τους αστέγους και τους ανθρώπους σε δυσμενή οικονομική κατάσταση. Και ήταν η Θύρα 13 αυτή που συνέλεξε είδη τόσο για τους Χαλυβουργούς όσο και για τους εργαζομένους του ALTER. Με μια μάλλον απονενοημένη αρχικά σκέψη, αποφασίσαμε να τηλεφωνήσουμε στον κεντρικό σύνδεσμό τους και να ζητήσουμε ραντεβού. Ήμασταν σίγουροι ότι θα το απορρίψουν αλλά και πάλι μας εξέπληξαν. Το αρχικό «μπρος, τι; Θα σας πάρουμε στις 7» που μας προκάλεσε μειδίαμα προς μεγάλη μας έκπληξη επαληθεύτηκε.
Η απάντηση για τις δράσεις ήταν άμεση. «Εμείς πού νομίζετε ότι ζούμε; Από τα 300 μέλη του συνδέσμου, περισσότεροι από 100 είναι άνεργοι. Σκεφτήκαμε στη συνέλευσή μας να οργανώσουμε γενικό πολιτικό κάλεσμα και να πραγματοποιήσουμε μια πορεία μόνοι μας. Μακριά από τα σωματεία όπως η ΓΣΕΕ ή η ΑΔΕΔΥ. Αν πρωτοβουλίες και κινήματα δέχονταν να κατέβουμε σε κοινή πορεία, θα ήμασταν μαζί τους. Όχι όμως με αυτά τα ξεπουλημένα σωματεία. Κάναμε πίσω. Ξέρουμε ότι με ένα ανοιχτό κάλεσμα για πορεία θα έχουμε 30.000 κόσμο. Κι αυτοί το ξέρουν» δείχνει με το χέρι του προς τη ΓΑΔΑ που βρίσκεται λίγα μέτρα πιο πάνω. «Ξέρουμε όμως, κυρίως μετά από όσα μας έχει κάνει η αστυνομία, ότι κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο».  [...]
Η συνέχεια στο UNFOLLOW#5! Κυκλοφορεί στα περίπτερα!

Δεν υπάρχουν σχόλια: