1) Αυτοί που μας χρεοκόπησαν μπορούν να μας σώσουν;...

Η χώρα σε ένα μήνα περίπου καλείται να κάνει επιλογές οι οποίες θα καθορίσουν τον μέλλον της για δεκαετίες. Αναφανδόν σωστές ή λάθος κομματικές  επιλογές δεν υπάρχουν.

Άπασες οι επιλογές  εμπεριέχουν θετικές και αρνητικές πλευρές. Μοιάζουμε με ναυαγό με τραυματισμένα άκρα, που πρέπει να εμπιστευθεί «καρκινοπαθή»  με διορία μερικούς μήνες ζωής, για να τον πάρει στην πλάτη να τον περάσει απέναντι σε τρικυμισμένη θάλασσα.

Τα κόμματά μας, άπαντα και της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης, ευθύνονται για το παρασιτικό πελατειακό μοντέλο που χρεοκόπησε και η κατάρρευσή του μας έχει καταπλακώσει.

Οι ληστείες των υπαλλήλων του ΙΚΑ, του Υπουργείου Ανάπτυξης, των εφοριών και της πολεοδομίας είναι όλα συμπτώματα σε καθολική έξαρση, του «καρκίνου» που έχει μεταδώσει το κομματικό πελατειακό κράτος σε όλη την κοινωνία.  Αυτά αποτελούν ψήγματα της κορυφής του παγόβουνου. Η σήψη και η διαφθορά έχουν καθολικές διαστάσεις.

Αυτό το κράτος κλέφτες το ελευθερώσαν, κλέφτες το κυβερνήσαν και το κυβερνάνε...

Μπορούν αυτοί που μας χρεοκόπησαν να μας βγάλουν από τη χρεοκοπία; Αναρωτιούνται άπαντες οι Έλληνες. Σίγουρα όχι.

Δεν πιστεύω πως κάποιο από τα κόμματα της εξουσίας ή της αντιπολίτευσης, αν λάβει την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση μπορεί να αποτρέψει τον κομματικό τους μηχανισμό από το να επιδοθεί στην διαφθορά και τον παρασιτισμό. Τα κόμματά μας είναι στημένα σαν μηχανισμοί διαφθοράς και όσοι μετέχουν σε αυτά το πράττουν, όχι να συνεισφέρουν ή να φέρουν σε πέρας όποια εργασία του ανατεθεί σαν επαγγελματίες, αλλά για να προσπορίσουν τα παράπλευρα οφέλη της εξουσίας.

Κάποιοι αφελώς νομίζουν πως η διαφθορά τελειώνει στα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Η άποψή μου είναι πως και τα μικρότερα πάνω στην ίδια δομή είναι σφυρηλατημένα. Απλά λόγω θέσης η διαφθορά τους και ο παρασιτισμός περιορίζονται στα συνδικάτα περισσότερο και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Ούτε τα νέα σχήματα με παλιά «υλικά» αποτελούν εξαίρεση. Ίσα-ίσα που η σύνθεσή τους αποτελείται από στελέχη του σκληρού πυρήνα του παλιού πελατειακού κράτους. Αφού έφαγαν, ήπιαν και διόρισαν, τώρα παριστάνουν του αγνούς υπερασπιστές της πελατείας που πλήγεται από την μεταρρύθμιση.

Η διαφοροποίησή τους με τα κόμματα από τα οποία αποσπάστηκαν κυρίως περιορίζεται στην επιμονή τους πως  υπάρχει άλλος δρόμος εξόδου ο οποίος βασίζεται στο δόγμα πως λεφτά υπάρχουν.

Το νέο στοιχείο...

Δεν είναι τυχαίο πως τις τελευταίες εβδομάδες πέφτουν βροχή οι αποκαλύψεις σκανδάλων στη δημόσια διοίκηση και τους οργανισμούς που εποπτεύει το κομματικό κράτος.

Είναι η τεχνική βοήθεια και επιστασία της τρόικα στο κράτος που έχει αδρανοποιήσει το μανδύα της κομματικής και συνδικαλιστικής συγκάλυψης. Είναι και η δομή της κυβέρνησης Παπαδήμου, ενός τεχνοκράτη που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος και το αύριο του κομματικού ασκεριού των παρασίτων.

Το μοντέλο Παπαδήμου, πρέπει να συνεχιστεί και μετά τις εκλογές χωρίς την τροχοπέδη, του μεγάλου σχήματος και των κομματικών συμβιβασμών. Το μοντέλο Παπαδήμου μετά τις εκλογές πρέπει να μετεξελιχθεί σε μοντέλο Μόντι.

Την τρόικα και την Task Force που επιβλέπουν την εξυγίανση και αναδιοργάνωση όχι μόνο πρέπει, να τις  αφήσουμε να κάνουν την δουλειά που έχουν αρχίσει, αλλά να τους εκχωρήσουμε περισσότερους τομείς.

Αυτοί που φωνάζουν «πατριωτικά» συνθήματα είναι όσοι απομυζούσαν την δόλια την πατρίδα και ζούσαν σε βάρος της.

Κοινώς φωνάζουν οι κλέφτες...

Λαϊκή Σοφία...

Είθισται να λέγεται πως  ο λαός δίνει σοφά εκλογικά αποτελέσματα. Αν κοιτάξετε τις δημοσκοπήσεις ίσως δείτε αυτή τη σοφία πίσω από τον τρόπο που κατανέμει τα ποσοστά.

Το εκλογικό σώμα, σαν ναυαγός με τραυματισμένα άκρα, χρησιμοποιεί το παλιό κομματικό σύστημα, σαν τον «καρκινοπαθή» με μερικούς μήνες ζωής που τον περάσει απέναντι στην τρικυμισμένη θάλασσα...

2) Η μεγάλη εικόνα της αγοράς...

 
Μια αυτοδυναμία στις προσεχείς εκλογές ενέχει τους κινδύνους μιας οριακής πλειοψηφίας και άρα ανάπηρης και ενός εναγκαλισμού του κράτους από ένα κομματικό στρατό  «πειναλέων» που θα αναφωνεί: Επιτέλους ήρθε η σειρά μας...

Μια διάλυση των δυο κομμάτων εξουσίας και μια νίκη του ευκαιριακού εσμού των αντιμνημονιακών δημαγωγών κρύβει τον κίνδυνο μιας ακύρωσης της δανειακής συμφωνίας και δρομολόγησης της εξόδου από το ευρώ.

Η λύση που συμφέρει την κοινωνία και την πατρίδα είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων συνέχισης των μεταρρυθμίσεων και σταδιακής ανάδειξης νέων υγιέστερων πολιτικών δυνάμεων που θα διαμορφώσουν το μέλλον της χώρας εντός των ορίων της 200ετής ευρωπαϊκής της πορείας.

Η μεγάλη συμμετοχή στην εκλογή νέου αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ την Κυριακή που μας πέρασε, επιβεβαιώνει πως το σύστημα δεν απειλείται με βίαιη διάλυση πριν τις εκλογές και άρα το χάος που κάτι τέτοιο θα προκαλούσε.
 
Αυτός πιστεύω πως είναι ο τρόπος με τον οποίο ερμήνευσε η αγορά τις πολιτικές εξελίξεις χθες.

Η αγορά ερμηνεύει σαν θετική εξέλιξη την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα.  Ο παρόν ανοδικός κύκλος ξεκίνησε λίγο μετά την πτώση της μονοκομματικής κυβέρνησης και την έλευση Παπαδήμου. Μετά ήρθε η ολοκλήρωση του PSI. Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό κυβέρνηση ολοκληρώνει τον κύκλο της έχοντας φέρει σε πέρας το έργο που ανέλαβε.

Όπως έχουμε πει εδώ και καιρό, το εκλογικό αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών θα το γράψει πρώτα το ταμπλό.
Βρισκόμαστε καθ’ οδόν...
 
Η μικρή εικόνα

Ενδιαφέρουσες διαφοροποιήσεις τόσο μεταξύ των τραπεζικών μετοχών, όσο και μεταξύ άλλων μετοχών. Η διαφοροποίηση της συμπεριφοράς όμοιας κατηγορίας μετοχών κατά περίσταση αποτελεί ενθαρρυντικό σημάδι...
 
3) Φοροελαφρύνσεις για «κουρεμένους» ιδιώτες;
 
Κ. Στούπα καλημέρα.
Σήμερα γράφτηκε πως οι ιδιώτες ομολογιούχοι που «κουρεύτηκαν» θα λάβουν σαν αποζημίωση, φορολογικές ελαφρύνσεις που θα φτάσουν σε χρονικό ορίζοντα δεκαετίας.
Ποια είναι η θέση σας;
Μετά τιμή
Κ.Λ.
 
Απάντηση: Ευθύς εξ αρχής, όταν ακόμη όλοι βεβαίωναν πως οι ιδιώτες θα εξαιρεθούν είχα γράψει πως κάτι τέτοιο είναι δύσκολο γιατί δημιουργεί νομικά επιχειρήματα υπέρ όσων ξένων δεν συμμετάσχουν στο «κούρεμα» και θα καταφύγουν νομικά εναντίον της Ελλάδος. Αυτός ο λόγος θα υπάρχει για χρόνια. Οι υποσχέσεις που ακούτε πιστεύω πώς έχουν προεκλογικό χαρακτήρα.

4) Οι περιπέτειες ενός πρόθυμου φορολογούμενου

Κάποτε τον Σεπτέμβριο έλαβα ειδοποιητήριο από την εφορία για την περιβόητη εισφορά αλληλεγγύης. Αφού έκανα το έμβασμα για την πρώτη δόση, ως επίσης γνωστόν δεν στάλισαν ειδοποιητήρια για τις επόμενες (με τους σχετικούς κωδικούς ηλεκτρονικής πληρωμής) ώστε να εμβάσω τα υπόλοιπα.

Τώρα μου έχει αποσταλεί email ότι έχω λέει ληξιπρόθεσμες οφειλές χωρίς πάλι να μου ανακοινώνεται το ακριβές πόσο ούτε πως μπορώ να εξοφλήσω. Αναφέρεται μόνο ένα αόριστο "να έρθω σε επαφή με την  αρμόδια ΔΟΥ"….
 
5) Μα είμαστε σοβαροί;...
 
Μα είμαστε σοβαροί, Κε Στούπα; Δηλαδή το μέλλον μας εξαρτάται από τον Σαμαρά που τον εκλέξαν αρχηγό στο κόμμα τους οι ίδιοι που κάποτε τον λέγανε προδότη μόνο και μόνο για να μην πάρει το κόμμα η κόρη του Μητσοτάκη και από τον Βενιζέλο που είναι ο δημιουργός του περίφημου νόμου περί ευθύνης υπουργών, ο οποίος νόμος επέτρεψε την καταλήστεψη του δημόσιου χρήματος από τους εθνοπατέρες μας καθότι τους εξασφάλιζε την  ατιμωρησία. Μας είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι θα μας σώσουν αυτοί που μας έφεραν σε αυτό το χάλι; Πως κατορθώνουν και επιβιώνουν αυτοί οι επαγγελματίες της εξαπάτησης; Μου θυμίζουν την μαφία στην Ν. Ιταλία. Έτσι και οι πολιτικοί μας, μας κάθισαν στον σβέρκο και μας πίνουν το αίμα. Είμαστε πραγματικά άξιοι της μοίρας μας. Οι λαοί τελικά, είναι άξιοι των πολιτικών τους αλλά και το αντίστροφο. Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει να έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στους Ευρωπαίους εταίρους μας παρά στους δικούς μας πολιτικούς. Φταίνε οι εταίροι μας αν εμείς είμαστε χώρα που καμία σχέση δεν έχει με τον Ευρωπαϊκό ορθολογισμό και κατά συνέπεια μας βλέπουν και λίγο περιφρονητικά;
Ζ.Γρηγόρης - capital.gr