Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Ορθού λόγου και οικονομικής αλήθειας γωνία

Ιστορικά, όταν ξεφεύγαμε στο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, οι αγορές μάς έπαιρναν με το κανόνι. Η πίεση στη δραχμή έφερε το πρόγραμμα σταθεροποίησης του 1985-86 ή ανάγκασε την Αθήνα να βάλει σε ίσιο δρόμο τα δημοσιονομικά το 1995-96. Απλώς, η συμμετοχή στην ευρωζώνη και τα χαμηλά επιτόκια διεθνώς είχαν ως αποτέλεσμα να μην έχει συνέπειες η εκτίναξη των ελλειμμάτων πριν και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Ο λογαριασμός ήρθε όλος μαζί στο τέλος του 2008.
Όλοι θυμούνται -ή οι μικρότεροι έχουν μάθει από τις διηγήσεις των μεγαλυτέρων- τι επικράτησε στη χώρα το 1985-86 και το 1995-96. Πρόκειται για περιόδους που έχουν χαραχθεί με τον πλέον τραυματικό τρόπο στη συλλογική μνήμη. Βέβαια τότε είχαμε ακόμη εθνικό νόμισμα και το κανόνι με το οποίο μας έπαιρναν οι αγορές αντιμετωπιζόταν με μεθόδους αποτρόπαιες, όπως η υποτίμηση ή η διολίσθηση της δραχμής. «Απλώς, η συμμετοχή στην ευρωζώνη» είχε ως αποτέλεσμα να ξεφύγουμε κάποια χρόνια από αυτούς τους εφιάλτες. Τι να σου κάνει όμως και αυτή, πόσα προβλήματα να σου λύσει; Έλυνε, έλυνε, έλυνε, ώσπου φτάσαμε στο τέλος του 2008 (όταν και συνέβησαν κάτι ψιλοκράχ στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, αλλά αυτό απλά σύμπτωση το λες και όχι κάτι περισσότερο) κι έκτοτε ο λογαριασμός άρχισε να έρχεται.

Αν λοιπόν είσαι, όπως ο Δημήτρης Μητρόπουλος, ένας από τους ελάχιστους που είναι διατεθειμένοι να πουν την πικρή λιτή οικονομική αλήθεια και δεν θες να συμμετάσχεις σε αυτό το «Θέατρο παραλόγου» παρακολουθώντας την άνοδο του παραλογισμού στην ελληνική πολιτική, οφείλεις να αποτινάξεις τις λαϊκίστικες τσίμπλες από τα μάτια όσων σε διαβάζουν: πάμπολλες φορές τα δημοσιονομικά ελλείμματα εκτοξεύονταν, ωστόσο η συμμετοχή μας στην ευρωζώνη ήταν διττά ευεργετική, αφενός επιτρέποντάς μας να ξεχαστούμε για μερικά χρόνια και αφετέρου, όταν αυτά ξαναταβάνιασαν, παρέχοντάς μας την μνημονιακή ασπίδα ώστε το 2010-12 να μην μπορεί να συγκριθεί σε τίποτα με το 1985-86 και το 1995-96. Ούτε κάποια ευρύτερη επίθεση των αγορών στην ευρωζώνη μας έκανε κακό λοιπόν, ούτε τα μέτρα που μας επιβάλλονται για να αποτρέψουμε την επίθεση είναι επαχθέστερα από όσα θα αναγκαζόμαστε να πάρουμε μόνοι μας αν ουδέποτε είχαμε υπαχθεί σε αυτήν.
Πριν βιαστείς να με κατατάξεις στους νοσταλγούς της Ελλάδας της δραχμής, να σου πω ότι απλά είμαι λάτρης της καθεστωτικής δημοσιογραφίας της Ελλάδας του ευρώ.
 
 http://old-boy.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια: