Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Βουλγαρία: «Επωφελούμαστε από την ελληνική κρίση», λέει ο υπ. Οικονομικών

Η Βουλγαρία επωφελείται από τη δημοσιονομική και οικονομική κρίση στην Ελλάδα, παραδέχτηκε ο Βούλγαρος υπουργός Οικονομικών Σιμεών Ντιάνκοφ σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Die Welt, λέγοντας ότι οι συμπατριώτες του χαίρονται σε ένα κάποιο βαθμό για τα δεινά των Ελλήνων.
«Παρότι δεν είναι ωραίο, υπάρχει κάποιος βαθμός χαιρεκακίας (απέναντι στην Ελλάδα), γιατί η Βουλγαρία πάντοτε συγκρίνεται με την Ελλάδα», πρόσθεσε ο Βούλγαρος υπουργός Οικονομικών.
«Έχουμε τώρα την εντύπωση ότι οι Έλληνες τα πηγαίνουν χειρότερα από εμάς. Αυτό μάς βοηθά πολύ ως κυβέρνηση», τόνισε. Επί μακρόν οι Βούλγαροι που αποδέχτηκαν τις θυσίες για να διατηρηθεί το χρέος τους σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα στην Ευρώπη (16% του ΑΕΠ το 2010) κοίταζαν με φθόνο από την πλευρά των Ελλήνων γειτόνων τους λόγω του υψηλότερου επίπεδου διαβίωσής τους.
Σήμερα στη Βουλγαρία έχουν βρει «καταφύγιο» ελληνικές επιχειρήσεις, επενδύσεις και κεφάλαια.
«Επωφελούμαστε από το γεγονός ότι το περιβάλλον επιδεινώθηκε για τις επιχειρήσεις στην Ελλάδα», είπε ο Ντιάνκοφ.
Τα δύο τελευταία χρόνια «σχεδόν 2.000 επιχειρήσεις έχουν φύγει από την Ελλάδα και λειτουργούν στη Βουλγαρία», σύμφωνα με τον υπουργό, ενώ πολλοί Έλληνες έχουν καταθέσει τα χρήματά τους σε βουλγαρικές τράπεζες». Ο υπουργός υπολογίζει ότι το ύψος της εισροής κεφαλαίων από την Ελλάδα ανέρχεται σε ένα δισεκατομμύριο ευρώ, που είναι «πολλά λεφτά για τη Βουλγαρία», όπως είπε.
Ωστόσο «θα προτιμούσα ο γείτονάς μας να τα πήγαινε καλύτερα, αυτό θα ενίσχυε τις ανταλλαγές», μεταξύ των δύο χωρών, ομολόγησε ο Ντιάνκοφ.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Δεν μπορεί η ΔΕΗ να εισπράττει φόρο»

Το ένα μετά το άλλο τα φοροεισπρακτικά μέτρα της κυβέρνησης προσβάλλονται στο Συμβούλιο της Επικρατείας ως αντισυνταγματικά. Αυτή τη φορά, το σωματείο «Ελληνες Φορολογούμενοι» και η ανώνυμη εταιρεία «Eurocapital» κατέθεσαν την πρώτη αίτηση κατά του ειδικού τέλους ακινήτων, υποστηρίζοντας ότι η επιβολή του παραβιάζει πολλαπλώς το Σύνταγμα.
Το βασικότερο επιχείρημα που προβάλλουν είναι ότι η επίμαχη υπουργική απόφαση (10/20/2011) αναθέτει άσκηση δημόσιας εξουσίας, όπως είναι ο υπολογισμός και είσπραξη του τέλους, στη ΔΕΗ, που είναι ΝΠΙΔ, γεγονός που είναι αντίθετο με τις συνταγματικές διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες η φορολογική εξουσία ασκείται μόνον από το κράτος και όχι από ιδιώτες. «Τόσο η είσπραξη φόρων», αναφέρουν, «όσο και η βεβαίωση παραβάσεων και η επιβολή διοικητικών κυρώσεων σε ιδιώτες, λόγω της άρνησης πληρωμής φόρων, αποτελούν στοιχεία άσκησης δημόσιας εξουσίας, η οποία ασκείται μόνον από όργανα της εκτελεστικής εξουσίας».
Οπως υποστηρίζεται στην προσφυγή, το έκτακτο ειδικό τέλος ακινήτων αποτελεί φόρο περιουσίας και παρ' όλα αυτά η βάση υπολογισμού του, που είναι η επιφάνεια του ακινήτου που θα φορολογηθεί, δεν καθορίζεται από το νόμο, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, αλλά από τη ΔΕΗ ή τους εναλλακτικούς προμηθευτές ρεύματος. «Η μόνη καταγραφή περιουσιακών στοιχείων με τη θεσμική εγγύηση του κράτους είναι αυτή που γίνεται στα κτηματολογικά γραφεία. Ολες οι άλλες καταγραφές δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση υπολογισμού του φόρου "κατά παραπομπήν"».
Ανισότητα
Επιπλέον, παραβιάζεται η αρχή της φορολογικής ισότητας, διότι η νομοθετική ρύθμιση (ν. 4021/2011) επιβάλλει αδιακρίτως τον ίδιο φόρο (τέλος ακινήτων) σε όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων (δομημένων επιφανειών), με μόνα κριτήρια την τιμή ζώνης και την παλαιότητα του ηλεκτροδοτούμενου ακινήτου, χωρίς να συνυπολογίσει και το πραγματικό ετήσιο εισόδημα του κάθε ιδιοκτήτη ακινήτου, το οποίο είναι ουσιωδώς διαφορετικό.
Οπως εξηγούν, το γεγονός ότι δύο φορολογούμενοι ιδιοκτήτες ακινήτων έχουν ένα ακίνητο της ίδιας αντικειμενικής αξίας και παλαιότητας με το ίδιο εμβαδόν δεν σημαίνει ότι έχουν και την ίδια οικονομική δυνατότητα να καταβάλουν και τον ίδιο ετήσιο φόρο, δεδομένου ότι το ακίνητο δεν τους αποφέρει εισόδημα. 
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=320382

O Mόνος που έχει τα προσόντα να γίνει Πρωθυπουργός !


Ελάχιστα βήματα για την τοπική οικονομία

του Ιωακείμ Βράβα

Δεν είναι ούτε καινοφανής, ούτε ρηξικέλευθη η διαπίστωση ότι, τόσο σε περίοδο κρίσης, όσο και κυρίως μετά την κρίση, η στροφή προς την τοπικοποίηση της οικονομίας αποτελεί μία από τις πλέον, ίσως και τη μόνη, αξιόπιστη επιλογή. Από τις διαπιστώσεις και τη ρητορεία, ωστόσο, μέχρι την πρακτική εφαρμογή, υπολείπονται αρκετά εικονικά χιλιόμετρα δράσης.

Ιδίως στην περιοχή μας, όπου ο εμπορικός κόσμος πλήττεται από το φαινόμενο καταναλωτικού τουρισμού ειδών πρώτης ανάγκης προς τη Βουλγαρία και την Τουρκία, εξαιτίας της δραματικής μείωσης του οικογενειακού εισοδήματος, οι ενέργειες... πρέπει να είναι άμεσες και να προϋποθέτουν τη συνεργασία φορέων, εμπόρων, παραγωγών και καταναλωτών. Να μην είναι σπασμωδικές, να είναι άμεσα εφαρμόσιμες και θετικές.

Δημιουργία θεσμών πιστοποίησης και δικτύων προώθησης τοπικών προϊόντων σε τοπικά εμπορικά καταστήματα, μέσα από δράσεις ενός προγράμματος - ομπρέλα “Αγορα-Ζω στον Έβρο”, το οποίο θα λειτουργεί και ως ένα δίκτυο αλληλεγγύης «παραγωγού-καταναλωτή».

Μείωση, έως και κλιμακωτό μηδενισμό, των δημοτικών τελών και φόρων όσων εμπορικών καταστημάτων προωθούν τοπικά προϊόντα, σε τουλάχιστον 40% του συνολικού τους εμπορεύματος.

Ρήτρα προμηθειών τοπικών προϊόντων, και ιδίως βιολογικής γεωργίας σε δημοτικά και περιφερειακά ελεγχόμενους θεσμούς, ως ένα πρώτο βήμα στήριξης στον τοπικό παραγωγό.

Σουφλί και Διδ/χο εκτός... τουρισμού

Οι Δήμοι Σουφλίου και Διδυμοτείχου δεν είναι χαρακτηρισμένοι ως περιοχές τουρισμού του Νομού Έβρου. - Έχουμε δύο πόλους έλξης των τουριστών και τους αφήνουμε ανεκμετάλλευτους και χωρίς όφελος για τις τοπικές αγορές.
Είναι κι αυτό από τα “παλαβά” που συμβαίνουν στον τόπο μας.
Από την μία θέλουμε να αναπτύξουμε τον τουρισμό μας, να προβάλουμε τον Έβρο στο εξωτερικό, να προσελκύσουμε ξένους τουρίστες, κ.λπ. και από την άλλη δεν κάνουμε πέντε απλά πράγματα για την καλυτέρευση των τοπικών υποδομών μας.
Αφού λοιπόν ξοδεύτηκαν ένα κάρο λεφτά από τη Νομαρχία Έβρου, τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και από την Περιφέρεια Ανατ. Μακεδονίας – Θράκης για την τουριστική προβολή μας, διαπιστώσαμε μόλις φέτος, εν έτει 2011, ότι δύο κύριοι προορισμοί της τουριστικής πελατείας μας, και συγκεκριμένα οι Δήμοι Σουφλίου και Διδυμοτείχου, ΔΕΝ συμπεριλαμβάνονται στις περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί με απόφαση του 1977, ως τουριστικές.
Και αυτό το γεγονός το πήραμε χαμπάρι, όταν οι φορείς των δύο αυτών πόλεων, ζήτησαν τα καταστήματά τους, να μείνουν ανοιχτά τις Κυριακές και της αργίες.
Σημειώνουμε ότι στο Νομό Έβρου είναι χαρακτηρισμένες ως τουριστικές περιοχές, μόνο η Αλεξανδρούπολη, η Ορεστιάδα και η Σαμοθράκη.
Έτσι λοιπόν το αίτημα για άνοιγμα των καταστημάτων σε Σουφλί και Διδυμότειχο, απορρίφθηκε από την Περιφέρεια,
Και αυτό συμβαίνει όταν σήμερα τα πούλμαν των έστω και λίγων τουριστών συρρέουν στο Σουφλί, την πόλη του Μεταξιού, για να προμηθευτούν τα περίφημα Μεταξωτά Σουφλίου, ή στο Διδυμότειχο, την πόλη των Κάστρων, την Βυζαντινή πρωτεύουσα Αυτοκρατόρων.
Το Σουφλί και το Διδυμότειχο αποτελούν τουριστικούς τόπους και αυτό κανείς δεν μπορεί αν το αμφισβητήσει.
Μας μένει όμως η απορία:
Τί έκανε τόσα χρόνια ο Νομάρχης μας ο κ. Ζαμπουνίδης, που σήμερα ο Πρωθυπουργός τον έχει στην πολυπληθή ομάδα των προσωπικών του συμβούλων;
Δεν γνώριζε αυτό τον περιορισμό του 1977, για να βγάλει το Σουφλί και το Διδυμότειχο από την τουριστική απόγνωση;
Τώρα λοιπόν που περισσότερο από κάθε άλλη φορά, οι αγορές αυτών των δύο, εξαιρετικού τουριστικού ενδιαφέροντος, περιοχών έχουν ανάγκη τόνωσης, θα πρέπει πάραυτα να γίνουν όλες εκείνες οι ενέργειες για να αρθεί κάθε εμπόδιο, και να χαρακτηρισθούν επίσημα, οι Δήμοι Σουφλίου και Διδυμοτείχου, ως τουριστικές περιοχές του Νομού Έβρου.
Τον λόγο έχουν οι βουλευτές μας και οι λοιποί αιρετοί μας Άρχοντες.
Ας πράξουν τα δέοντα.

Επιτέλους… φτωχοί!

Του ΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΟΥΛΗ


… Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Οπως ήμασταν πάντα. Οπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Οπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθήσει ΟΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν στωικά να ‘ρθει η σειρά τους… Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ’ τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου. Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ. Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία.