Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Natura να φύγουμε...

Προλετάριος μικροϊδιοκτήτης γης, κατεστραμμένος από το εκτρωματικό άρθρο 9 (διακρίνεται όρθιο, πίσω του). Η επιγραφή δεξιά (“προσωχί στις κότες”) αναφέρεται στους οικολόγους που τον φάγανε τον άνθρωπο, με την υπερευαισθησία τους.
Αποφασισμένο φαίνεται το αριστερό κίνημα στη χώρα μας, που εκφράζεται κύρια από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, να μην αφήσει να περάσει η δεξιά στροφή τής κυβέρνησης, με το άθλιο άρθρο 9 του νομοσχεδίου Μπιρμπίλη.
Η υπουργός Περιβάλλοντος προσπαθεί να εφαρμόσει οδηγία της Ε.Ε. και να εναρμονίσει (κάπως) τις χωροταξικές μας συνήθειες με το δίκτυο Natura 2000, το οποίο ορίζει παντού στην Ευρώπη, αλλά και στην πατρίδα μας, περιοχές προστασίας της πανίδας, της χλωρίδας, περιοχές φυσικού κάλλους, αρχαιολογικού ενδιαφέροντος κ.ο.κ. Δηλαδή, θα μας πούνε τώρα οι παλιογερμαναράδες πού θα χτίσουμε και πού όχι, μπας κι ενοχληθεί καμιά φώκια ή κάνας σταχτοτσικνιάς.
Φοινικόδασος, Βίκος, Ελαφόνησος, Σαμαριά, Δαδιά, Στυμφαλία, Μαίναλο, Πάρνωνας, Πήλιο – κινδυνεύουν, με το εγκληματικό άρθρο 9 του νομοσχεδίου Μπιρμπίλη, να μείνουν πυκνοφυτεμένα και αηδιαστικά πράσινα (ή, τέλος πάντων, να διατηρήσουν όση πρασινάδα τους απομένει), αντί να γεμίσουν κάτασπρα σπιτάκια με αλουμινένια κουφώματα, με πιλοτές και με τις σιδεριές στην ταράτσα να περιμένουν την παντρειά της κόρης. Αυτό, το δικαίωμα στο 

Λαθραίοι, απειλητικοί και απόβλητοι...


1909: «Η αστυνομία εύρε περί τους 25 [...] κοιμωμένους και διαιτωμένους εις έν στενότατον δωμάτιον. Αμέσως η αστυνομία εξεδίωξε τούτους εκείθεν και απελύμανε καταλλήλως το δωμάτιον τούτο, εξ ού ηπειλείτο η υγεία και του περιοίκου πληθυσμού…» Η φωτογραφία είναι από την "Κρίση της Νομικής". Εδώ η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, αλλά σαν ολόιδια τραγική πραγματικότητα. Φάρσα είναι ο τρόπος με τον οποίο [ΔΕΝ] τη διαβάζουμε εμείς

το πλήρες κείμενο:

«800 λαθρομετανάστες ζουν υπό χείριστους κανόνες υγιεινής… Η αστυνομία βρήκε γύρω στους 25 λαθρομετανάστες να κοιμούνται μέσα σ’ ένα στενότατο δωμάτιο. Αμέσως τους έδιωξε από εκεί και απολύμανε καταλλήλως το δωμάτιο αυτό, απ’ το οποίο απειλούνταν η υγεία των περιοίκων.»

Στον Άγιο Παντελεήμονα; Στο Μεταξουργείο; Στην Ομόνοια;

Μπα. Διαβάστε «Έλληνες» αντί για «λαθρομετανάστες» –κοινότοπο μέχρις αηδίας το κόλπο– και νά τη η είδηση, έτος 1909.

Ένα οικογενειακό ταξίδι που κατέληξε πίσω από τα σίδερα της φυλακής…

Μια πενταμελής οικογένεια από το Αφγανιστάν κρατούνταν στο τμήμα συνοριακής φύλαξης του Τυχερού στον Έβρο για τρεις νύχτες…Ξεκίνησαν το ταξίδι τους προς την Ευρώπη από το Ιράκ όπου ζούσαν ως πρόσφυγες. Συνήθως οικογένειες με παιδιά δεν κρατούνται στα τμήματα συνοριακής φύλαξης, αλλά γραφειοκρατικές καθυστερήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε μακρές, βασανιστικές νύχτες μέσα στις φυλακές.



110211-evros-lg-
Ζήτησα την άδεια από τον αξιωματικό υπηρεσίας να κάνω μια συνεδρία παιγνιοθεραπείας με τα παιδιά.
Χρώματα και λευκά χαρτιά στο πάτωμα, τα μάτια των παιδιών ορθάνοιχτα… Αρπάζουν τους πολύχρωμους μαρκαδόρους και τα μολύβια και αρχίζουν να ζωγραφίζουν χωρίς να περιμένουν οδηγίες…

666 λέξεις για τον Μίκη Θεοδωράκη

του Γιώργου Πήττα

Πάνω Κάτω, Πάνω Κάτω
Ανατολικά Δυτικά
Ορδές Αγίων, Ορδές Δαιμόνων
Ορδές Αγίων, Ορδές Στρατηγών.
Αντίο Ήλιε, Αντίο Ήλιε, Αντίο Ήλιε
Αντίο Φως
Καληνύχτα (Μ. Θεοδωράκης, Ήλιος και Χρόνος)
Εξακόσιες εξηνταέξι λέξεις, οι οποίες όταν συναντήσει και εκείνος το αναπόφευκτο, θα πολλαπλασιαστούν και θα ταξιδέψουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη των συγκινήσεων που μας χάρισε και θα μας χαρίζει με το έργο του.
Και γέννησε έργα σπουδαία, που θα ζήσουν πολύ μετά από αυτόν τον ίδιο τον γεννήτορά τους, ακόμα και αν κάποιες φορές ο ίδιος δεν φέρθηκε καλά-κατά τη γνώμη μου- σε κάποια από αυτά με τις μετέπειτα ενορχηστρώσεις του ή τις άμουσες ερμηνείες από τραγουδιστές που δεν καταλάβαιναν καν τι τραγουδούσαν.
Παραβιάζω μια υπόσχεση με αυτό το σημείωμα, καθώς είχα πει στον εαυτό μου πως δεν θα μπω σε δημόσια συζήτηση για τις διάφορες επιεικώς περίεργες συμπεριφορές και θέσεις του συνθέτη.
Σπάω τελικά την υπόσχεση, καθώς η αγάπη και ο σεβασμός στα όσα έχει προσφέρει είναι πιο ισχυρά από οτιδήποτε.
Και ακόμα πιο ισχυρός, είναι ο θυμός που με τριγυρίζει καθώς αισθάνομαι πως κάποιοι εκμεταλλεύονται θρασύτατα τον Μίκη Θεοδωράκη, και επενδύουν πάνω στο αυθεντικό πάθος που ανέκαθεν τον διέκρινε για τις τύχες της πατρίδας του και τον εγκλωβίζουν σε οδυνηρές υπερβολές , άστοχες ενέργειες και δηλώσεις.
Με αποτέλεσμα, να εκπίπτει στα μάτια πολλών και ειδικά νέων ανθρώπων , στην περιοχή του γραφικού-και αυτό είναι ίσως το λιγότερο.