Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

Αναγνώστης : Με επιμονή στο συμφιλιωτικό ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ

Με επιμονή στο συμφιλιωτικό ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ (που πρότεινε ο Ρήγας -άρθρο 37 στο Σύνταγμα- EΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ στις 3 πρώτες εκλογές και ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ στα 3 πρώτα ελληνικά Συντάγματα, την Ελβετία και από ΑΜΕΤΡΗΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ), μπορούμε να βελτιώσουμε την κοινωνία, με κυβερνήσεις αλληλεγγύης, χωρίς λαμόγια, μίζες και διχόνοια.
Μπορεί να αρχίσει πριν νομοθετηθεί, από πρωτοβουλίες ανά δήμο, βάζοντας ανεπίσημη κάλπη πριν τις εκλογές για να ψηφίζουν όσοι θέλουν, όσους από τους υποψήφιους θέλουν να αποτελούν το ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ, ώσπου να καταλάβουν όλοι πόσο καλύτερα είναι!

Το εφάρμοσαν σε 28 δήμους το 2006!*
http://enieopsifodeltio.wordpress.com

http://energoipolitesnaxou.blogspot.com/2010/05/blog-post_13.html
http://parospress.blogspot.com/2010/05/blog-post_9084.html
http://antipariafwni.blogspot.com/2009/01/niki.html
http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=6954&pid=5&CategoryID=5&txt=%CE%B3%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BA%CE%B7%CF%82
http://fonirodopis.gr/press/?p=12718
http://apps.facebook.com/causes/61685

http://www.kpad.gr/text/thesis/enieo1.htm

http://edrana.blogspot.com/2007/06/blog-post_05.html
http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_5788.html
* Κυκλάδες – Ανάφης, Άνω Σύρου, Δονούσης, Ηράκλειας, Κορθίου, Ποσειδωνίας
Αν. Αττική – Συκαμίνου
Γρεβενά – Αβδέλλας
Δωδεκανησου – Αστυπάλαιας, Λειψών
Ηρακλείου - Θραψανού, Ρούβα, Παλιανής
Ιωαννίνων - Βαθυπέδου
Λακωνίας – Ασωπού, Γερόνθρων, Καρυών
Λάρισας - Καρυάς
Λασιθίου - Νεάπολης, Οροπεδίου Λασιθίου, Βραχασίου
Λευκάδας - Καστού
Ρεθύμνης - Αρκαδίου, Κουρητών, Νικηφόρου Φωκά
Σερρών - Άνω Βροντούς
Χανίων - Γαύδου, Κρυονερίδας

Είμαι μέρος της θεραπείας ή μέρος της αρρώστιας;

Του Σωτήρη Κούκιου

Είμαι κι εγώ νεοέλληνας. Με τις αντιφάσεις μου όπως όλοι μας. Αλλά το τελευταίο διάστημα βλέπω όλο και περισσότερους φίλους μου να χάνονται σε ένα κυκεώνα προβλημάτων. Βομβαρδίζομαι κι εγώ όπως όλοι μας με τα προβλήματα της οικονομίας και της πολιτικής ζωής του τόπου.

Όλοι γύρω μου αποδέχονται ότι αυτή την φορά τα έχουμε κάνει θάλασσα για τα καλά. Ότι η σωτηρία δύσκολα θα έρθει όπως την ζητάμε. Και ότι θα περάσουν πολλά χρόνια για να είμαστε όπως και παλιά. Αν ποτέ θα ξαναγίνουμε όπως παλιά. Οι πολιτικές δυνάμεις είτε από αριστερά είτε από δεξιά προτείνουν μη λύσεις. Κανείς δεν με πείθει ότι τώρα ανακαλύψανε το πρόβλημα. Ότι δεν ήξεραν και ότι δε ρώταγαν. Αντίθετα όλοι ήταν “βολεμένοι” στην ευδαιμονία ενός συστήματος που θεωρητικά ήταν μια αξιοζήλευτη δημοκρατία, ενώ στην ουσία ήταν μια ακόμη νεοελληνική φαντασίωση.

Μια γκλαμουριά χωρίς νόημα. Με υπερ- κατανάλωση, με φιέστες και “επιτυχίες” που μας έκαναν όλους υπερήφανους. Αν και καλύτερα θα έλεγα ψωρο- υπερήφανους. Λέγαμε όλοι : “να ξεφύγαμε από την Βαλκανική μας μιζέρια.. τώρα γίναμε Ευρώπη, Δύση”. Και αυτή η αλαζονεία μας αντανακλούσε το φοβερό γονιδιακό μας κόμπλεξ. Γιατί ειδικά εμείς οι μεγαλύτεροι γεννημένοι στην στέρηση και την μετριότητα του ’60, την “ριζοσπαστική” μας περίοδο του ’70 και ωριμάζοντες στο όνειρο της κοινωνίας της μικρο- αστικής τάξης του ’80, γεμίσαμε τη ζωή μας μύθους.