Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

Breathless - Dan Wilson

Η Ασημένια Σταγόνα

 Άρης Δαβαράκης  - Εκδόσεις Ινδικτος

















Η «Ασημένια σταγόνα» είναι ένα βιβλίο που το αρχίζεις με δάκρυα και το τελειώνεις με χαμόγελο. Λες και ο Δαβαράκης θέλει τα δάκρυα σου για να ποτίσει την ελπίδα των υπαρξιακών του αναζητήσεων, μήπως και καρπίσει ένα χαμόγελο για όλη την ανθρωπότητα.
Πιθανότατα ο συγγραφέας γιορτάζει με αυτό το βιβλίο τη σύναψη μίας εσωτερικής ειρήνης, την προσωπική του απάντηση στα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα της ζωής. Εν τέλει ο Δαβαράκης εκτός από χαρισματικός συγγραφέας αποδεικνύεται και ένας τυχερός άνθρωπος. Ισως δεν γνωρίζει για ποιο λόγο (αν υπάρχει λόγος…) συμβαίνουν όλα, αλλά έχει αποφασίσει ότι συμβαίνουν για καλό σκοπό. Είναι κάτι που, αν το εξασφαλίσεις, σου προσφέρει γαλήνη.

Τo " και " που τα παίρνει όλα .

 Της Αναστασίας Λαμπρία

Τις νύχτες ονειρεύομαι πως τραγουδάω σε πάλκο. Πως είμαι μια από αυτές τις γυναίκες που δεν θυμόμαστε το όνομά τους, πίσω από τον Στράτο Διονυσίου, δεξιά του Μιχάλη Μενιδιάτη. Με περλέ σκιά στα μάτια. Αν μπορούσα και πιο παλιά, θα το προτιμούσα. Προ Μαρινέλλας, δηλαδή καθισμένη στην ψάθινη καρέκλα, δεύτερο και τρίτο όνομα. Να καταλαβαίνω την πρώτη πενιά, να μην μπορώ να ξεθαρρέψω, το χαμόγελο να ναι μισό, χαμηλοβλεπούσα.

Επειδή η ζωή δεν τα ‘φερε έτσι ( όπως θα λεγαν και στα έργα) αλλά αλλού βρέθηκα, οι στίχοι και οι μελωδίες είναι τα απωθημένο μου. Τα τραγούδια που τραγουδιούνται (γιατί αλλιώς δεν είναι τραγούδια) οι στίχοι που προφέρονται, τουτέστιν που αβίαστα τα λέει ένα στόμα, που γεννιούνται φυσικά μέσα από δυό χείλια. Άκουσα προχτές στην Αθηναϊδα τη Δήμητρα Παπίου που οι περισσότεροι την ανακαλύψαμε από το σπαρακτικό τραγούδι του Κραουνάκη «Αυτή η νύχτα μένει», στίχος που εξοβέλισε από την πρωτοκαθεδρία το «Αυτή νύχτα μένει που θάμαστε μαζί, θα φύγω μακριά σου σαν έρθει το πρωί» του Καζαντζίδη.

 Τραγουδίστριες που η φωνή τους ματώνει, με απογοητεύει να τις βλέπω σε μίμηση καμπαρέ, στυλ που στην Ελλάδα δεν είναι πολλαπλώς δυνατόν να υπάρξει. Δεν πέρασα καλά; Δεν πέρασα μέσα στο τραγούδι; Ήθελα να με πιάσει από τα μούτρα και να με καθηλώσει αλλά δεν έγινε; Ναι σε όλα,  όμως λίγη σημασία έχει επειδή χάρη στη βραδιά ξαναβρήκα χωμένο βαθιά στη μνήμη μου το «Πέφτει μια βροχή» που γραψε ο Μάνος Ελευθερίου και ο Γιάννης Σπανός στα τέλη του 70 και τραγούδησε, έξοχα βεβαίως, η Βίκυ Μοσχολιού. Τριάντα χρόνια είχα να το ακούσω και να που ξεπήδησε από τη μνήμη καυτό και επιβλήθηκε πάραυτα. Ακούστε το και προσέξτε το παρακαλώ.

Είναι μια βροχή και που συνεχίζει χρόνια
μα δε νιώθεις πια το δικό μου τον αγώνα
ξένος περνάς και σαν ξένος τι σε νοιάζει
που μια ζωή έχει πια κομματιαστεί


Αυτό το «και» του πρώτου στίχου, που ο στιχουργός έβαλε με μαεστρία για να στηρίξει το βηματισμό. Μια τεχνική λεπτομέρεια, ένα τρυκ, ένας τόσο δα σύνδεσμος, τέλειος στη θέση του, αν και νοηματικά διόλου απαραίτητος. Αυτή είναι η μαστοριά, αυτή είναι η μουσική των λόγων. Και για να φιλολογήσω λίγο ακόμη, εγώ η μανκέ τραγουδιάρα, δείτε τι σημαίνει η έλλειψη επιθέτων, πόσο σε καρφώνουν τα λόγια χωρίς εμπόδια.

Ξανά και ξανά, ξανά και πάλι.

Και πάλι ξαναβλέπω τις παλιές εκπομπές του Γιώργου Παπαστεφάνου στην ΕΡΤ για το ελληνικό τραγούδι και αναλογίζομαι ποιοι μιλούν γι αυτό τώρα από τηλεοράσεως και θέλω να πάγω σ’ άλλη γη, να πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
  protagon

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου : Μάνος Κατράκης

Επιμένει ο Δήμαρχος Τυχερού . Νέα Ανακοίνωση

«Ο Δήμος Τυχερού, εμμένει στην άποψή του, η οποία ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία και από το Δημοτικό Συμβούλιο, ότι το σχήμα που προτείνεται Δήμος Φερών – Δήμος Τυχερού – Δήμος Σουφλίου ένας Δήμος, είναι συμβατό με όλες τις πτυχές του πνεύματος του Νόμου και κυρίως θα είναι ένας Δήμος πρωταγωνιστής στην πράσινη ανάπτυξη μια που θα έχει να διαχειριστεί τα δύο Εθνικά Πάρκα Δάσος Δαδιάς – Λευκίμης και το ΔΕΛΤΑ του Έβρου.
Τα δύο αυτά Πάρκα τα οποία είναι το μοναδικό και συγκριτικό πλεονέκτημα του Έβρου, απαιτούν ενιαία και συντονισμένη διαχείριση για μεγιστοποίηση του οφέλους, ενός οφέλους που θα έχει αντίκτυπο όχι μόνο στον Δήμο που θα δημιουργηθεί, αλλά και σε όλο το Νομό Έβρο».

Σαν Σήμερα :

  • 1821: Οι επαναστάτες του Αλέξανδρου Υψηλάντη εισέρχονται στο Βουκουρέστι. «Και εις τα πύλας του Βυζαντίου» του εύχονται οι παριστάμενοι στη δοξολογία
  • 1821: Ο Αθανάσιος Διάκος, μετά από δοξολογία στη Μονή του Οσίου Λουκά, κηρύσσει την Επανάσταση στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα. Ελληνικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον αρματολό Πανουργιά, ελευθερώνουν την πρωτεύουσα της Φωκίδας, Σάλωνα (Άμφισσα).
  • 1941: Ναυμαχία του Ταινάρου. Αγγλικός στολίσκος καταναυμαχεί και βυθίζει πέντε πλοία της φασιστικής Ιταλίας.
  • 1952: Ο Σαμ Φίλιπς ιδρύει στο Μέμφις του Τενεσί τη δισκογραφική εταιρία Sun Records. Θα αναδείξει καλλιτέχνες, όπως οι Έλβις Πρίσλεϊ, Καρλ Πέρκινς, Τζέρι Λι Λιούις και Τζόνι Κας.
  • 1977: Δύο Boeing 747, ένα της KLM κι ένα της PanAm, συγκρούονται στο διάδρομο απογείωσης του αεροδρομίου της Τενερίφης στα Κανάρια Νησιά. Πρόκειται για το πιο πολύνεκρο αεροπορικό δυστύχημα, καθώς 583 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και μόλις 61 διασώθηκαν.
  • 1984: Η Σίντι Λόπερ κυκλοφορεί τη μεγάλη επιτυχία της «Time After Time»
  • 1968:Πεθαίνει ο  Γιούρι Γκαγκάριν, σοβιετικός κοσμοναύτης, ο πρώτος άνθρωπος που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη. [γεν. 9/3/1934]