Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Μουσική :



Περπάτησα πάρα πολύ
και τα φτερά μου τα 'χω χάσει.
Μα εσύ που δεν πατάς στη γη
καν' την ψυχή μου να πετάξει...
Μ' ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι,
ένα αεράκι να μας πάρει...
Φωτιά κι αέρας να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...

Είναι η καρδιά μου μια αυλή
σ' ένα κελί που όλο μικραίνει.
Μα εσύ που έχεις το κλειδί
έλα και πες μου το "γιατί"...
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει,
το όνειρό μου ξαποσταίνει...
Νερό κι αρμύρα να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...

Έχω ένα κόμπο στο λαιμό
και μια θηλιά που όλο στενεύει.
Έλα και κάνε μουσική
την τρέλα που με διαφεντεύει...
Κι αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς,
τραγούδησέ τες να χαρείς...
Μ' ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...

Οι μαθητές τιμούν το Μάνο Λοϊζο

Μια γυναίκα εξομολογείται :

Ένα Τσιγάρο Σαν Έρωτας …..


Ώρες μοναξιάς. Ο καπνός του τσιγάρου παίζει με την μπερδεμένη λογική μου.
Σχήματα , σύννεφα και φωτιά ! Ο καπνός πάντα πάει προς τα πάνω ότι σχήμα κι αν διαλέξει , το τσιγάρο όσο αργά και να καεί κάποια στιγμή θα σβήσει. Και η στάχτη ; θα την πάρει ο αέρας και θα σκορπιστεί στο πουθενά…κι ύστερα .; κι ύστερα δεν μένει τίποτα.
Ίσως μια γεύση πικρή , σίγουρα μια γεύση πικρή. Μα σε τραβάει , το θέλεις σα ναρκωτικό . Έχει μπει πια στο αίμα σου. Κυκλοφορεί ανενόχλητο στις φλέβες σου μα ενοχλητικό στα συναισθήματα σου και την πληγωμένη σου ψυχή.
Σου προσφέρει μια στιγμή απόλαυσης οπουδήποτε και οποτεδήποτε και μετά για λίγο το ξεχνάς και σε ξεχνάει. Περισσότερο σε ξεχνάει και αυτό είναι που σε πονάει πιο πολύ. Δεν σε θυμάται δεν έρχεται από μόνο του ( δεν σηκώνει το τηλέφωνο να πει μια καλημέρα) πάντα το καλείς και το ψάχνεις εσύ. Κι’αυτό πληγώνει , πληγώνει βαθιά.
Δεν σ’αφηνει να λειτουργήσεις σωστά , σε αποσυντονίζει , δεν κοιμάσαι σωστά τις νύχτες . Και το πρωί ; και το πρωί όσο κι αν δυσκολεύεσαι να ανοίξεις τα μάτια σου, όσο κι αν προσπαθείς να συνέλθεις για να αντιμετωπίσεις με κύρος την ημέρα σου το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σου είναι αυτό .( το πρόσωπο ,το χαμόγελο, όλα). Το τσιγάρο! Ένα τσιγάρο!
Μια ζεστή κούπα καφέ και ένα τσιγάρο ! (και οι σκέψεις σου για το πρόσωπο)
Μια ημέρα ακόμη , που μαζί με τα υπόλοιπα , τετριμμένα , φορτικά , δύσκολα ,χαρούμενα , εύκολα έχεις και αυτό. Ένα τσιγάρο!
Ανάγκη η εξάρτιση , ευτυχία η κόμπος στο λαιμό , διέξοδος η κακοτραχυλο δρομάκι;
Ότι και να είναι ,  είναι αυτό το ένα το μοναδικό και είναι στη ζωή μας ,είναι η ζωή μας.-

Ένας άντρας εξομολογείται :

Το πεπρωμένο του άνδρα είναι η γυναίκα, είτε την σκέφτεται, είτε μιλά γι' αυτήν μόλις απουσιάζει, είτε δεν μιλά όταν είναι παρούσα, ή απλά, παρατηρεί την θηλυκότητα της με την άκρη του ματιού. Τελικά μέσα σε όλες τις περιπτώσεις, το παραλήρημα που ομολογούν τα «αρωματικά ραβασάκια» γεμάτα ερωτισμό, της άρνησης ή της σιωπής, αναφέρονται μόνο σε αυτή : την Γυναίκα ! Όλα έρχονται από αυτή, περνάνε από αυτή και ξανά-έρχονται στην ίδια. Για μένα, σίγουρα όπως και για την ίδια, θέλω να πω πως μέσα στην μοναδικότητα της συνάντησής μας, όλα έγιναν καινούργια ξαφνικά. Η απειρία της και η αδεξιότητά της με ανέτρεψαν. Ανακάλυψα τότε έναν άγνωστο πλανήτη όπου συγκατοικούσαν διαστροφή και αγνότητα, φωτιά και πάγος, ντροπή και αδιαντροπιά και ξέσπασμα, επανάσταση και απόλυτη εγκατάλειψη, επιθυμία για μάθηση και φόβος της γνώσης.

Έψαχνε μόνο να ελέγξει τον εαυτό της από φόβο να ανακαλύψει την απουσία του ερωτικού της ορίου. Και εγώ, εγώ που δεν ήξερα στην αρχή αν έπρεπε να εκφραστώ απέναντί της σαν άνδρας ή σαν παιδί, για να μην πληγωθεί. Όλες οι ερωτικές και μηχανικές μου χειρονομίες ξεχάστηκαν, ξανά-ανακάλυπτα τον έρωτα με την επαφή της, λεπτό προς λεπτό με την αίσθηση που μεθά την καρδιά, για να την κάνω να διασχίσει ένα πέρασμα, εισέχοντας για πρώτη φορά σε αυτή την αινιγματική διάσταση, που το σώμα γίνεται έγκαυμα, πυροτέχνημα, στάχτη, σπασμοί, άρωμα και φλόγα. Γέννηση και θάνατος στην αυθεντικότητα τον κινήσεων που δεν φαντάσθηκα ποτέ, τολμώντας για πρώτη φορά, να προβάλει και να αφήσει πάντα μακριά από την τρέλα, πέρα από την αισθηματική δημιουργία που προηγείται του εκθαμβωτικού ευρήματος, που έπεσε στο ατελείωτο βλέμμα του άλλου. Απλά όλα έγιναν ήρεμα, ήσυχα, ήπια. Ήτανε φανταστικές μέρες και πολύ όμορφες & τρυφερές νύχτες.

Την αυγή, με πολύ βαριά καρδιά, την αφήνω να φύγει σαν μια πνοή αρώματος που εξατμίζεται σιγά σιγά στον αέρα. Μόνο τότε κατάλαβα ότι ο ενήλικας ήτανε αυτή και ο ανήλικος εγώ. Ένα «κορίτσι» είχε μπει στο δωμάτιο, μια γυναίκα είχε πλέον βγει. Και τι γυναίκα. Όταν ήτανε όρθια, τα μαύρα της μαλλιά χάιδευαν την πλάτη και με το μπουρνούζι μισάνοιχτο, στάθηκε μπροστά μου επιδεικνύοντας το στήθος της, άσεμνα και προκλητικά, ακριβώς διότι δεν σκεφτόταν ότι θα μπορούσε να προκαλέσει. Είχε πλέον ξεπεράσει το «ταμπού» της πρώτης σωματικής επαφής. Τα νιάτα είναι φανταστικά επειδή είναι χωρίς πίκρα και πολλές φορές χωρίς όρια.. Μέσα στις αυτές λίγες μέρες, πέρασε από την παιδική ηλικία στα χρόνια της «ολοκληρωμένης σχέσης». Μέσα σε λίγες ώρες είχε πάρει ένα πολύ σημαντικό, για να μην πω τεράστιο, κομμάτι της ζωής μου. Μια μόνο ερώτηση μου έμενε: τι είχε το τόσο σημαντικό για να μπορώ, δίπλα της, να ξεχάσω την δική μου ζωή;

«Όσο πιο πολύ ζω, λιγότερο αγνοώ, και όσο πιο πολύ γνωρίζω περισσότερο καταλαβαίνω» έλεγε ένας φίλος μου αλλά στην περίπτωσή μου όμως . τα είχα χάσει. Τα είχα χάσει με την απλότητα της, την αθωότητά της, τις κινήσεις της, τα βλέμματά της, τα χάδια της, τα φιλιά της και τους σπασμούς της. Είμαι ένας, από τους τόσους, συλλέκτης εμπειριών που εδώ, σε αυτή την περίπτωση...χάθηκα. Αλλά γνωρίζω το γιατί. Διότι ποτέ, πέρα από την μπλε απόχρωση της θάλασσας δεν είχα βρει αυτή την μοναδική, μαγευτική και αισθηματική απόχρωση, την συγκεκριμένη στιγμή που ανακάλυψα την λάμψη των ματιών της να διασχίζει, το μαγεμένο από αυτήν, βλέμμα μου.

Την σκεφτόμουνα και την σκέφτομαι ακόμα που και που. Πριν από την...«****»...δεν είχα ποτέ συναντήσει κάποια που «έβλεπε» στο απέραντο μπλε, την ζωή, τον αέρα, την ομορφιά, την αναγέννηση και την αίσθηση εκεί που εγώ, έβλεπα μόνο σύννεφα ή κύματα. Αφιερωμένο σε όλες αυτές τις γυναίκες που με περιβάλλουν και που δίνουν μια ευχάριστη νότα στην μονοτονία της αντρικής μου ύπαρξης.

Έκφραση

«Όσο πιο πολύ ζω, λιγότερο αγνοώ, και όσο πιο πολύ γνωρίζω περισσότερο καταλαβαίνω»

Σαν Σήμερα :

  • 1818 εκδίδεται το μυθιστόρημα "Φρανκενστάιν" ή "Ο Σύγχρονος Προμηθέας", από την μόλις 21 ετών Μαίρη Σέλλεϊ. 
  • 1822 κηρύσσεται στη Χίο η επανάσταση. Είκοσι μέρες αργότερα η Σφαγή της Χίου θα συγκλονίσει τον κόσμο. 
  • 2004 το ρολόι παγώνει στις 7:39 το πρωί, την ώρα που σημειώνονται οι πρώτες εκρήξεις στο σιδηροδρομικό σταθμό Ατότσα της Μαδρίτης. Ακολουθούν αλλεπάλληλες, σφοδρότατες εκρήξεις στους σταθμούς του Ελ Πόζο και της Σάντα Εουχένια. Η Ισπανία αιμορραγεί. Την ημέρα που θα μείνει στην ιστορία ως η "11η Σεπτεμβρίου" της Ευρώπης, 192 άνθρωποι σκοτώνονται και περισσότεροι από 1.000 τραυματίζονται. Αμέσως, περισσότερα από 1.000 άτομα συγκεντρώνονται στο κέντρο της Μαδρίτης, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα που συγκλόνισαν την ισπανική πρωτεύουσα. Την επόμενη ημέρα, τουλάχιστον 2 εκατομμύρια Ισπανοί διαδηλώνουν σιωπηρά. Επίσημη άρνηση της ευθύνης για το μακελειό από την ΕΤΑ, την ώρα που οι υποψίες στρέφονται στην Αλ Κάιντα.

Α.Σ Έβρος Σουφλίου

Την Κυριακή 14 Μαρτίου 2010 και ώρα 3 το μεσημέρι η ποδοσφαιρική ομάδα Α. Σ  Έβρος Σουφλίου
θα αντιμετωπίσει την ομάδα Ένωση Θράκης στο Δημοτικό Στάδιο Δημήτριος Μπακιρτζής .

14/03/2010
Α.Σ Έβρος Σουφλίου - Ένωση Θράκης
15:00 μ.μ

Ο κάμπος του Σουφλίου σήμερα :

Ο κάμπος του Σουφλίου , όπως δείχνει σήμερα η κατάσταση μετά τις πλημμύρες .
Φωτογραφίες Β.Μ

Τέρμα στους διπλούς μισθούς νομαρχών - δημάρχων

Στην κατάργηση των διπλών μισθών νομαρχών και δημάρχων προχώρησε η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο για τα έκτακτα μέτρα που ψηφίσθηκε στη Βουλή την Παρασκευή. Συγκεκριμένα στο άρθρο 8 παρ. 7 του σχεδίου νόμου «Προστασία της εθνικής οικονομίας - Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης» προβλέπεται ότι όλα τα αιρετά όργανα των ΟΤΑ (νομάρχες, δήμαρχοι, νομαρχιακοί και δημοτικοί σύμβουλοι) «υποχρεούνται να επιλέξουν είτε τις αποδοχές της οργανικής θέσης από την οποία προέρχονται είτε τα έξοδα παράστασης που δικαιούνται, μέσα σε αποκλειστική προθεσμία είκοσι (20) ημερών από τη δημοσίευση του νόμου αυτού. Αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία, η καταβολή των αποδοχών της οργανικής θέσης από την οποία προέρχονται διακόπτεται», προστίθεται στο κείμενο του νόμου.

Δε θα δόσουν χρίσματα στις τοπικές κοινωνίες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

Τα δύο μεγάλα κόμματα πρόκειται να προτείνουν και επίσημα να μην υπάρξουν κεντρικές παρεμβάσεις και να αφεθούν οι τοπικές κοινωνίες να αποφασίσουν, προοπτική με την οποία συμφωνούν τόσο ο ΣΥΝ όσο και οι Οικολόγοι - Πράσινοι..
Μ’ αυτόν τον τρόπο στη ΝΔ θεωρούν ότι:
- θα αποφύγουν να χρεωθούν αρνητικά αποτελέσματα, σύμφωνα και με τις επιδόσεις της ΝΔ στις τελευταίες εθνικές εκλογές
- θα εκθέσουν το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ήδη επικρίνουν για κομματικοποίηση του «Καλλικράτη» αναφορικά με τις επικείμενες συνενώσεις
- θα αποφύγουν τριβές τοπικών στελεχών
- στο πλαίσιο αυτό αν τα πράγματα ζορίσουν, θα έχουν την ευκαιρία να μην δώσουν χρίσμα στο μεγάλο «αγκάθι» που ακούει στο όνομα δήμος Αθηναίων, αφήνοντας τον Νικήτα Κακλαμάνη να κατέλθει ως «ανεξάρτητος»
 Στο ΠΑΣΟΚ επίσης πιστεύουν τα εξής :
«το κόμμα δεν έχει κανένα λόγο να μπει σε τοπικούς ανταγωνισμούς για να αποκτήσει ακόμη έναν πονοκέφαλο». Σύμφωνα με τις συζητήσεις που έχουν γίνει τόσο σε κυβερνητικό (υπουργείο Εσωτερικών) όσο και σε κομματικό επίπεδο τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας κίνησης είναι:

- Αφαιρείται κάθε επιχείρημα από τη ΝΔ ότι οι συνενώσεις στον «Καλλικράτη» εξυπηρετούν μικροκομματικές σκοπιμότητες
- Με την κατάλληλη «καθοδήγηση» δίνεται η δυνατότητα στήριξης ανεξάρτητων υποψηφίων σε συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ και τους Οικολόγους – Πράσινους. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή της Θεσσαλονίκης που αν και εμπίπτει στην κατηγορία των μεγάλων πόλεων, δεν αποκλείεται το ΠΑΣΟΚ να αποφύγει την στήριξη σε κομματικό υποψήφιο, με στόχο να ενισχυθεί ο Γιάννης Μπουτάρης ή όποιο άλλο πρόσωπο προκύψει στην πορεία.
- Δεν μπλέκει το κόμμα σε τοπικούς ανταγωνισμούς που μόνο κακό μπορεί να προκαλέσουν.