Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

Το Σουφλί μου : Απο τον Σωτήρη Κούκιο .

 Στις 5 Δεκεμβρίου πέταξα από την Αθήνα, με ένα dornier της ΟΑ στην Αλεξανδρούπολη. Την άλλη μέρα στις 6, ανήμερα του Αγίου Νικολάου, έφτασα με ένα λεωφορείο των ΚΤΕΛ, που έμπαζε από παντού, με την μάνα μου και την αδερφή μου στο Σουφλί Έβρου. Το δημόσιο είχε αποφασίσει ότι για να διοριστεί η μητέρα μου σαν καθηγήτρια έπρεπε να υπηρετήσει 5 χρόνια σε παραμεθόριο.
Το περίμενα, ως τόπο εξορίας δημοσίων υπαλλήλων, ένα χωριό. Όταν το λεωφορείο μπήκε στην πόλη είδα μια αρχοντική πόλη, που τώρα που το σκέφτομαι ενσωματώνει ιστορικά όλη την μιζέρια του ελληνικού κράτους. Μια πόλη 60,000 ανθρώπων στις αρχές του αιώνα, με βιομηχανική παράδοση λόγω σηροτροφίας, με εργοστάσια και διεθνή κεφάλαια, κατάντησε σήμερα η πόλη των 2000 ανθρώπων.
Εμένα όμως δεν με ένοιαζαν αυτά, Εμένα ήταν το Σουφλί μου. Το Σουφλί της εφηβείας μου. Χθες η φίλη μου η *****,  ένα όμορφο μωρούλι εκείνη την εποχή -που γνωριζόμασταν οικογενειακώς, μου έστειλε στο Facebook μια φωτό :
2650_1057842131910_1401572413_30329962_2042569_n Το παλιό γυμνάσιο!!! Και εκεί άρχισαν οι μνήμες!
Μιας γλυκειάς και ανθρώπινης εφηβείας. Της τσακαλοπαρέας : Εγώ , ο Λιάνος, ο Λάκης και αργότερα ο Τόλης. Μια παρέα που κάπου στην Α’ Λύκειου σχεδίασε μέχρι και το φευγιό στα καράβια, να βγάλουμε λεφτά και να γνωρίσουμε τον κόσμο. Το σχέδιο ναυάγησε γιατί ο αδύνατος κρίκος…ομόλογησε στην μάνα του!!! Και δεν ήμουν εγώ…
Η παρέα που κάπνιζε κρυφά πάνω σε ένα δέντρο με καταπληκτική θέα στον κάμπο και το ποτάμι, για να ανοίγει ο ορίζοντας, που είχε κάνει ένα παλιό υδραγωγείο σπίτι με σόμπα και μια ξεχαρβαλωμένη πολυθρόνα. Που άκουγε Rory Gallagher και Frank Zappa. Που πίσω απο το κτίριο που βλέπετε , θρήνησε ένα βράδυ έναν ξαφνικό θάνατο συμμαθητή, καπνίζοντας και τρομοκρατημένοι από τον θάνατο σαν ιδέα.
Που έφτιαξε έναν ραδιοφωνικό σταθμό και την εποχή του κρατικού ραδιοφώνου και της εκπομπής του Γιάννη Πετρίδη, έπαιζε Paco de Lucia και Rolling Stones, που δεν γούσταρε τους “καρεκλάδες’, που ντυνόταν περίεργα και γύρναγε τα χωριά με κορίτσια, τσιγάρα και ποτά (ουίσκυ- κόκα κόλα…). Μια παρέα που πήγε διακοπές “άνευ συνοδού” καλοκαίρι στην Α Λυκείου και γνώρισε τις πρώτες πραγματικές “γκόμενες”.
Μια παρέα που χάθηκε στις σπουδές και δεν ξανακόλλησε ποτέ. Δεν πάω πια στο Σουφλί. Μόνο στην κηδεία της μητέρας μιας φίλης,- που ήταν ο πρώτος μου έρωτας-. Η πρώτη μου ερωτική επαφή. Σταματώ καμιά φορά διερχόμενος και βλέπω πια τους ελάχιστους που μένουν εκεί. Όλοι φύγανε και μια πόλη που παρήγαγε πολιτισμό και οικονομία στην περιοχή πεθαίνει σιγά-σιγά από την έλλειψη οποιασδήποτε πολιτικής από το σύγχρονο ελληνικό κράτος.
Το Σουφλί μου, με τους ζεστούς ανθρώπους, (που με αγάπησαν και με μεγάλωσαν, που μου έμαθαν τα πρώτα πράγματα στην ζωή), με τους παλιούς φίλους (τον Λιάνο που γύρισε, τον Λάκη που είναι στην Γερμανία και τον Τόλη που έμεινε εκεί στο μαγαζί του πατέρα του), με την μουσική παράδοση, τα αρχοντικά του και τις “κρυφές” ομορφιές του, δεν πρέπει να γίνει προορισμός “κοινωνικού τουρισμού” για εκδρομές της εργατικής εστίας.  Αποτελεί ένα ζωντανό μουσείο βιομηχανικής ιστορίας και πολιτισμού, σε ένα σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών, που πρέπει να το αγκαλιάσει κάποτε το Ελληνικό κράτος.
****** μου σε ευχαριστώ για αυτά που μου θύμισες!!!

/koukios.wordpress.com

Οι φανατικοί αναγνώστες δεν δείχνουν πρόθυμοι να στερηθούν: το άρωμα του τυπωμένου βιβλίου

Η ανάγνωση ήταν κάποτε ολόκληρη ιεροτελεστία: από την επιλογή του βιβλίου σε κάποιο φιλικό προς τον αναγνώστη βιβλιοπωλείο μέχρι το προσεκτικό κόψιμο των σελίδων με τον χαρτοκόπτη, από την απαλή αίσθηση του χαρτιού στα δάχτυλα μέχρι τη χαρακτηριστική μυρωδιά του κάθε βιβλίου.
Ολα αυτά καθιστούσαν την ανάγνωση μια μεθυστική πράξη που ενέπλεκε όλες τις αισθήσεις του βιβλιόφιλου. Αυτή η αισθητηριακή πανδαισία άρχισε να χάνεται σταδιακά με τη μαζική παραγωγή βιβλίων. Και δέχθηκε τη χαριστική βολή πρόσφατα με την εισαγωγή των e-books, των ψυχρών και άοσμων ψηφιακών βιβλίων.
Βέβαια, αυτές οι ηλεκτρονικές μηχανές ανάγνωσης προσφέρουν σε εκατομμύρια ανθρώπους μια ταχύτατη και με αρκετά χαμηλότερο κόστος πρόσβαση σε χιλιάδες δυσεύρετα βιβλία και άλλα έντυπα.
Σε αυτό όμως το πέρασμα από το παραδοσιακό χαρτόδετο στο σύγχρονο ψηφιακό βιβλίο υπάρχει κάτι που οι φανατικοί αναγνώστες δεν δείχνουν καθόλου πρόθυμοι να στερηθούν: το άρωμα του τυπωμένου χαρτιού. Αυτό υποδεικνύουν αρκετές έρευνες των προτιμήσεων των καταναλωτών που χρηματοδοτούνται από τις ίδιες τις εταιρείες που παράγουν τα ψηφιακά βιβλία και τις συσκευές ανάγνωσής τους.

Τα Σαββατιάτικα

Πάσχα σαν... Ολυμπιάδα

...«Οταν στερείσαι τον 14ο μισθό, λογικά στερείσαι και το Πάσχα. Το Πάσχα το ελληνικό με τη γνωστή ερωτική ατμόσφαιρα της άνοιξης και τη γευστική πανδαισία του οβελία. ΟΜΩΣ -υπάρχει πάντα κι ένα «όμως», που μπορεί να σημαίνει πως καταργώντας τις Πασχαλιές και ό,τι συνεπάγεται κάτι τέτοιο, η Ελλάς θα συνέλθει κάπως απ' τον ζόφο και τον οικονομικό της Γολγοθά. Ετσι διάφορες παρηγορητικές οργανώσεις ξαμολήθηκαν στους πικραμένους που υπάρχει περίπτωση να στερηθούν τον αξιαγάπητο «14ο μισθό», δίνοντας τη δική τους ψύχραιμη εξήγηση.
1) Ο Χριστός δεν έχει λόγο να σταυρώνεται κάθε χρόνο. Αν ακολουθήσει τη λογική των Ολυμπιακών Αγώνων, κάθε τέσσερα χρόνια, θα γίνει ακόμη πιο επιθυμητός και λαχταριστός. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα υφίσταται λόγος να μπαίνουμε σε έξοδα πασχαλιάτικα και να αιμορραγεί το αξιοθρήνητο κράτος μας.
2) Απ' τη στιγμή που το Πάσχα θα παίζεται κάθε τέσσερα χρόνια, θα ηρεμήσει και η ταλαίπωρη κτηνοτροφία μας. Τα αρνάκια θα βρουν την ισορροπία τους και τα κοπάδια θα αρχίσουν να θυμίζουν την εποχή των καλών παλιών νομάδων. Απ' την άλλη, με το που θα μπει φρένο στο έθιμο του αρνιού, η υγεία των νεοελλήνων θα βελτιωθεί σημαντικά. Το αρνί στη σημερινή προβληματική εποχή της χοληστερίνης και της παχυσαρκίας αποτελεί βόμβα για τον χριστιανικό πληθυσμό. Στα τέσσερα χρόνια όμως, το θέμα αμβλύνεται.

Σουφλί:

Σουφλί:

Χιονίζει απο τις 9 το πρωί σχεδόν στο Σουφλί και η χιονόπτωση όσο περνάει η ώρα δείχνει να δυναμώνει . .

Μουσική :



Του φίλου μας g.luis.
Τέσσερα μαγευτικά μουσικά κομμάτια του Ελληνικού κινηματογράφου από τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Τα πρώτα 3 "τα ποδήλατα" "νοσταλγία" "φεγγάρι" δεν διαφέρουν πολύ, το τέταρτο είναι ο "χορός κάτω από την Ακρόπολη" Ακούστηκαν στην ταινία του Γιώργου Σκαλενάκη "επιχείρηση Απόλλων" κυκλοφόρησε σε βινύλιο το 1968 και cd 1994. Μια ρομαντική, ερωτική ταινία, ένα παραμύθι με ξενάγηση σε όμορφες γωνιές της Ελλάδος, με την γλυκιά, αξέχαστη Έλενα Ναθαναήλ.
Κέφι! Συνυπάρχει με τον έρωτα ή είναι το διαρκώς ζητούμενο;

Μελίνα Μερκούρη



Μελίνα Μερκούρη
1920 – 1994

Η Μελίνα Μερκούρη (Μαρία Αμαλία Μερκούρη) γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1920. Ήταν η αγαπημένη εγγονή του δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Μερκούρη και κόρη του βουλευτή της ΕΔΑ και υπουργού Σταμάτη Μερκούρη. Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού (1943-46) και έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή το 1944. Ως πρωταγωνίστρια καθιερώθηκε το 1949 με το ρόλο της Μπλανς από το έργο του Τένεσι Ουίλιαμς «Λεωφορείον ο Πόθος». Η πρώτη κινηματογραφική δουλειά της ήταν η ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Στέλλα» (1955). Με το ρόλο, όμως, της Ίλια στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή» (1960), αλλά και τη θεατρική μεταφορά του έργου στη Νέα Υόρκη, η Μελίνα Μερκούρη απέκτησε πλέον διεθνή φήμη.
Το 1965 παντρεύτηκε τον αμερικανό σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν, ο οποίος και τη σκηνοθέτησε στις ταινίες «Ποτέ την Κυριακή» (1960), «Φαίδρα» (1962), «Τοπκαπί» (1964) και «A Dream of Passion» (1978).
Η Μελίνα Μερκούρη πάλεψε σκληρά για την ανατροπή της χούντας από το εξωτερικό όπου βρισκόταν. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας γύρισε στην Ελλάδα και πολιτεύτηκε. Εκλέχθηκε με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 1981 και ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Πολιτισμού, αξίωμα που διατήρησε ως το τέλος της πρώτης οκταετίας των κυβερνήσεων Παπανδρέου.
Όραμά της ήταν μέχρι το θάνατό της η επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο. Δημιούργησε τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα για να έρθει το θέατρο στην επαρχία, ενώ δική της έμπνευση ήταν και η δημιουργία του θεσμού της «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης».
Το άστρο της Μελίνας έσβησε στις 6 Μαρτίου του 1994.

Σαν σήμερα :

  • 1475 Γεννιέται ο Μιχαήλ Άγγελος , Ιταλός γλύπτης και ζωγράφος .

  • 1994 Πεθαίνει στις ΗΠΑ όπου νοσηλεύεται η Υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη

Α.Σ ΕΒΡΟΣ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

Την Κυριακή 7 Μαρτίου ο Έβρος Σουφλίου θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ομάδα του Βρασίδα  στις 3 το μεσημέρι . 

     7/03  Βρασίδας-Εβρος Σουφλίου 15:00 μ.μ