Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

Πρόταση : Βιβλίο - Ο εραστής η μέλισσα κι ένα μικρούλη " αχ "

Από τον Γιάννη Φιλιππίδη


.
Ένα μυθιστόρημα ξεκινάει όταν έχουμε κάτι καινούργιο να πούμε, εκκινείται από ένα γεγονός, ένα σεισμό ή έναν έρωτα. Αγκαλιάζει μια χούφτα ανθρώπους να τους πάει παρακάτω στο χρόνο, τους ψιθυρίζει μυστικά από το μέλλον, αλήθειες που αποφεύγουν, προβλήματα που τους δυσκολεύουν, χαρές και γέλια που τους παρηγορούν με τον πιο απρόσμενο τρόπο.
.
Μπορεί ένα βιβλίο να αποτυπώσει την πραγματική ζωή; Μια χαρά μπορεί. Και να προχωρήσει δυο βήματα πιο πέρα τα καταφέρνει εξίσου, να την υπερβεί. Είναι ικανό να λύσει τους κόμπους μέσα μας, να ομολογήσει καινούργιους έρωτες, ν’ απελευθερώσει την καλή μας ψυχή.
.
Και ποια πρόσωπα πρωταγωνιστούν; Αυτά ακριβώς που μας αφορούν. Όσα συναντούμε ή όσα θα θέλαμε να γνωρίσουμε. Αυτά που θα θέλαμε να μας αγαπήσουν πολύ. Όσα μοσχοβολάνε φιλότιμο κι έχουν την όρεξη να μας περιγράψουν το πως. Πως γίνεται η ζωή σε μια πόλη σαν την Αθήνα ομορφότερη. Πως μαθαίνουμε να μη προσπερνούμε ο ένας τον άλλον στην ταχύτητα που αναπτύσσει η ανάγκη της επιβίωσης κι η προσπάθειά μας να πραγματοποιήσουμε όσα ονειρευτήκαμε. Ή τουλάχιστον αρκετά απ’ αυτά.
.
Μπορεί ένα μικρούλι «αχ» που ακούστηκε πριν δέκα χρόνια να μας ενδιαφέρει; Φυσικά, αφού είναι ο ίδιος αναστεναγμός
με τον σημερινό μας κι όμοιος μ’ αυτόν που θα γεννηθεί αύριο κι εσαεί. Η όμοια χαρά, η λαχτάρα για το καλύτερο, η ελπίδα κι ο φόβος μας, το ένστικτο και το συναίσθημα, η ενοχή μας κι η αθωωτική ανακούφιση. Ένα «αχ» καινούργιο και παλιό στα χρόνια που μετράνε αριθμούς και προσδοκίες. Αυτά που ξεχνάμε κι όσα επιλέγουμε για να χρωματίσουμε τη ζωή, που αφήνει σε μας μια τέτοια πρωτοβουλία.
.
Τι κρύβει τελικά μια σκόρπια στον καιρό μυθιστορία; Μουρμουράει απρόσμενα μυστικά, αποκωδικοποιεί διάλογους πλημμυρισμένους χιούμορ, την επιθυμία των χάρτινων ηρώων να κρίνουν το Παρόν που διαρκεί. Να οδόσημάνουν τη διαδρομή σε όσα μπορούμε ν’ αλλάξουμε όταν θέλουμε. Όποια στιγμή τ’ αποφασίσουμε.
Γιατί καταφέρνει να γίνει αυτό μ’ ένα βιβλίο κι όχι ένα άλλο μέσο; Γιατί ένα πεζογράφημα είναι έντιμο απέναντί μας. Δε διεγείρει το φόβο μας, δε πουλάει προϊόντα, δεν εκφράζει συγκεκριμένα συμφέροντα, δε μας οδηγεί στην πλήξη.
.
Είναι μονάχα καλός φίλος μας. Ένας καινούργιος φίλος που θα κρατήσουμε ευχάριστα στη μνήμη. Μια ξεχωριστή συντροφιά που θα χρωματίσει τις στιγμές μας με τρόπο μη αναμενόμενο. Γιατί πριν γίνει μυθιστόρημα, ήταν απλώς ένας άνθρωπος. Ένας για λογαριασμό όλων όσων διαβάσουμε. Μια αγκαλιά πλήκτρα κι ένα γελαστό βλέμμα, που χάζευε ένα απριλιάτικο μεσημέρι την ελληνική λιακάδα από ένα ανοιχτό παράθυρο. Και θέλησε να την ζωγραφίσει σωστά, ακριβοδίκαια.
.

info: Ο Γιάννης Φιλιππίδης απέκτησε την πρώτη του γραφομηχανή στα οχτώ του χρόνια, σπούδασε υποκριτική κι εργάστηκε σαν ηθοποιός και σαν ερευνητής αγοράς. Από τις εκδόσεις Άγκυρα κυκλοφορούν δυο μυθιστορήματά του: «Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου» και «Ο εραστής, η μέλισσα κι ένα μικρούλι “αχ”».
_____________________________________________
Momento Περιοδικό για την Τέχνη και τον Πολιτισμό • τεύχος 12


 filippidisyannis.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: