Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Ταξιδιωτικές μοναξιές

Και χαλαρώνοντας τη γραβάτα του , άφησε το σώμα του να πέσει στο κρεβάτι . Με το ένα χέρι πίσω από το κεφάλι και το άλλο να κρατάει το τσιγάρο , φύσαγε τον καπνό κοιτάζοντάς το ταβάνι του δωματίου . Του δωματίου , στο ξενοδοχείο που μόλις είχε επιστρέψει από επαγγελματικό δείπνο . Δείπνο τυπικό , καθώς πρέπει , με τυπικές χειραψίες , δήθεν χαμόγελα , τυπικές κολακευτικές κουβέντες , κοινωνική ευγένεια . Ξέρεις από αυτά τα δείπνα για να κλείσει η δουλειά .
Δείπνα και τυπικότητες που μισούσε , που του σπάγανε τα αρχίδια αλλά που δεν μπορούσε να αποφύγει γιατί ήταν μέρος της δουλειάς του , του εαυτού του κι ας μη του μοιάζανε καθόλου .Μόνος σε αυτό το όμορφο νησί και μέσα στις τυπικότητες ..ανατρίχιαζε που το ζούσε . Αν και ταξιδευτής , λάτρευε να επιλέγει ο ίδιος τον προορισμό , πότε με τη συντροφιά γυναικείας παρέας και άλλοτε με τη συντροφιά αλητοπαρέας , πάντως το επέλεγε δεν ήταν υποχρέωσή του .
Κι εκεί ανάμεσα στα συνοφρυωμένα φρύδια σκάει ένα λοξό γελάκι . Ξέρει που θα αναπληρώσει αυτή την τυπική επικοινωνία , με ουσιαστική παρέα και ζεστή κουβέντα . Είχε αφήσει και μια χθεσινοβραδινή εκκρεμότητα με ένα προσωπάκι που γνώρισε τελευταία . Τριγυρνούσε η ιδέα στο μυαλό του πως του θύμωσε , επειδή της είχε κάνει λεκτική ερωτική ¨επίθεση ¨ εκφράζοντας την επιθυμία του για εκείνη .
Του ξεγλίστρησε και τον καληνύχτισε βιαστικά , γιατί άραγε ; Θα τη βρω τέτοια ώρα μέσα ; αναρωτιέται . Ήταν σχεδόν μία το βράδυ και ανοίγει το φορητό υπολογιστή , που πάντα είχε μαζί αφού αποτελούσε εργαλείο της δουλειάς του .
Συνδέεται στο δημοφιλέστερο site κοινωνικής δικτύωσης , στο facebook . Εκεί που σμίγουν παλιοί φίλοι και συμμαθητές , εκεί που σμίγουν και ανταμώνονται συνάδελφοι , εκεί που γνωρίζονται άγνωστοι άνθρωποι μεταξύ τους , εκεί που τα πράγματα είναι χαλαρά και δεν χωράνε τυπικότητες ανάμεσα σε γνωστούς ανθρώπους , εκεί που είσαι χαλαρός και είσαι ο εαυτός σου .
Τελικά δεν είναι μόνος !
Ρίχνει μια γρήγορη ματιά να δει αν είναι συνδεδεμένη , είναι ! Δε βιάζεται όμως , ρίχνει μια ματιά στις ενημερώσεις και στα μηνύματά του και μετά της μιλάει …. Τελικά δεν του θύμωσε , τελικά δε τον παρεξήγησε , τελικά δεν είχε πρόβλημα κανείς τους .
Κεκτημένη ταχύτητα της προηγούμενης βραδιάς ή το προσωπάκι απλά περιμένει και κάνει υπομονή να γνωρίσει καλύτερα αυτό το ελεύθερο πνεύμα , τον ευφυή δικηγόρο ; Του υψώνει τοίχος , του ξεγλιστράει όμορφα , τον αντιμετωπίζει με σοβαρότητα αλλά και με χιούμορ , είναι εκεί αλλά δεν του ξεδιπλώνεται , δεν εκφράζεται ακόμα ανοιχτά .
Συζητάνε πολλά και χαλαρά με το φλερτ να σμίγει και να ανακατεύεται στις κουβέντες , αναδυόμενο ανάμεσα στην πολιτική , στο χιούμορ , στη μουσική .
Ναι … αλλά κάποιος σήμερα νύσταξε νωρίς !
Δε θέλει να του φύγει... Δε θέλει να τον αφήσει… αλλά το σώμα της αρνείται πεισματικά να την κρατήσει εκεί . Τα μάτια της κλείνουν και πραγματικά δεν μπορεί απόψε να το ελέγξει .
Κουρασμένο το μικρό ; η ήρεμο και χαλαρό μετά από μια όμορφη κουβέντα , άφησε το σώμα της , το μυαλό της , τη ψυχή της να την οδηγήσουν στη ξεκούραση ;
Καληνυχτίζονται με ένα μεγάλο , παθιασμένο φιλί .
Εκείνος , θα ήθελε να την αποκοιμίσει στην αγκαλιά του και βάζει τραγουδάκι να κλείσει η βραδιά με κάτι αγαπημένο .
Εκείνη, θα ήθελε να είχε αποκοιμηθεί στην αγκαλιά του , κλείνει τα βλέφαρα και απλώνοντας το χέρι σβήνει το φεγγάρι .

Δεν υπάρχουν σχόλια: