Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

Σεξ: στα πόσα λίτρα πηδάτε;

της Ρέας Βιτάλη

 Mάλλον, στη προηγούμενη ζωή μου, ήμουν κοπρίτης σκύλος… Δεν είναι τυχαίο που ο Γιάννης με προσφωνεί «μούργο». Λατρεύω τους κόπρους. Θεωρώ υποχρέωση μου να τους περιθάλπω, να τους τρατάρω. Τρελαίνομαι να τους παρατηρώ… Καθώς φουριόζοι περιδιαβαίνουν, γυρνοκοπάνε, μυρίζουν, λιάζονται και σεργιανάνε μα πάντα γυρίζουν, στο λημέρι τους. Αυτή η σκηνή όμως που με πεθαίνει, είναι η ερωτική τους συμπεριφορά… Σε πολύβουους δρόμους, ανάμεσα σε κόρνες και πανικούς, ξαφνικά… Λίγα δευτερόλεπτα, δυο ματιές που συναντήθηκαν, δυο τζούρες όσφρησης και… Το ένα καβαλάει πάνω στο άλλο… Δε πάει να καίγεται το σύμπαν! Πόσο απλή και σοφή είναι η φύση! Με πόσα στρώματα σαχλαμάρας την επικαλύπτουμε…

Χαζεύω τις βιτρίνες, παραμονή Αγίου Βαλεντίνου! Τι ζαρτιέρα, τι κόκκινο σατέν του κερατά, τι τρύπα στο ευαίσθητο σημείο, τι φτερό και τι πούπουλο, τι τιγρέ και τι λαγοπόδαρο, τι τακούνι και τι μαστίγιο …Αυτό το καταναγκαστικό ντε και καλά της εποχής μας…Δώσε κεριά και τζακούζι στο λαό…Tζακούζι! Θα στενάξουν τα τζακούζι του Αγίου… Στα πόσα λίτρα νερό πηδάει ο σύγχρονος;

Από την άλλη έχουμε τους ξινούς φιλόσοφους… «Εμείς γιορτάζουμε τον Άγιο Βαλεντίνο κάθε μέρα»… Τι λες ρε φίλε! Γιατί δεν αναβοσβήνεις και τα φώτα κάθε μέρα να γιορτάζεις πρωτοχρονιά;

Τελικά έχω καταλήξει, ότι για όλα υπάρχει τρόπος… Ο τρόπος είναι ο καθρέπτης του ανθρώπου. Άλλος γιορτάζει πρωτοχρονιά στο Ρέμο, άλλος πάει σε ρεβεγιόν με καινούργιο παπούτσι και περιμένει την ώρα που θα το βγάλει, άλλος μαγειρεύει γι΄αυτούς που αγαπάει ,άλλος τραβάει έναν ύπνο κι ησυχάζει κι άλλος βολτάρει στο άγνωστο κι αναβοσβήνει το φως του αυτοκινήτου στις 12. Θέμα πυξίδας ζωής και αισθητικής.

Όσο για τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνο μ΄αρέσει να βλέπω ανθρώπους με ανθοδέσμες στους δρόμους κυρίως για την γλυκιά αμηχανία τους. Μ΄αρέσει να βλέπω μάτια νεανικά, που πιστεύουν στο «για πάντα», να γυαλίζουν και μεγάλων ανθρώπων, να γλυκαίνουν… Μ΄αρέσει να δράττομαι τις ευκαιρίες… Μα πιο πολύ μ΄αρέσει αυτό που έμαθα στη πράξη…Χορτάτο το σώμα…Ευτυχώς δεν το αδίκησα. Ο έρωτας είναι μια μαγική, ανατρεπτική, μεγαλειώδης ιστορία όχι για σκηνοθέτες… Αλλά για δύτες… Αφήστε λοιπόν τις μασκαράτες κατά μέρος και απλώς τιμήστε τον… Όπως οι φίλοι μου οι μούργοι.

.protagon.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: